iuvenis
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Latin [edit]
Alternative forms [edit]
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *h₂yuh₁en-. Cognates include Sanskrit युवन् (yúvan), Persian جوان (javān) and Old English ġeong (English young).
Pronunciation [edit]
Adjective [edit]
iuvenis m, f, n, (genitive iuvenis); third declension
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | iuvenis | iuvenis | iuvenēs | iuvenia | |
| genitive | iuvenis | iuvenis | iuvenium | iuvenium | |
| dative | iuvenī | iuvenī | iuvenibus | iuvenibus | |
| accusative | iuvenem | iuvenis | iuvenēs | iuvenia | |
| ablative | iuvenī | iuvenī | iuvenibus | iuvenibus | |
| vocative | iuvenis | iuvenis | iuvenēs | iuvenia | |
- comparative: iunior or iuvenior, superlative: iuvenissimus
Antonyms [edit]
Noun [edit]
iuvenis (genitive iuvenis); c, third declension
- A youth; a young man or woman.
Inflection [edit]
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | iuvenis | iuvenēs |
| genitive | iuvenis | iuvenum |
| dative | iuvenī | iuvenibus |
| accusative | iuvenem | iuvenēs |
| ablative | iuvene | iuvenibus |
| vocative | iuvenis | iuvenēs |
Related terms [edit]
Related terms
