muezzin

See also müezzin

English

Wikipedia

Alternative forms

• mouezzin

Etymology

From Turkish müezzin or Ottoman Turkish مؤذن (müezzin), from Arabic مؤذن (muʾáḏḏin, “one who calls (to prayer), crier”).

Pronunciation

• (UK) IPA: /mʊˈɛzɪn/

Noun

muezzin (plural muezzins)

1. The person who issues the call to prayer from one of the minarets of a mosque.

Translations

person who issues call to prayer

Albanian: hoxhë (sq) f. Arabic: مؤذن (ar) (muʾáḏḏin) m., plural: مؤذنون (ar) (muʾaḏḏinūn) m. pl. Bulgarian: мюезин (bg) (mjuezín) m. Chinese: Mandarin: 宣禮員 (zh), 宣礼员 (zh) (xuānlǐyuán), 喚禮員 (zh), 唤礼员 (zh) (huànlǐyuán) Danish: muaddhin (da) Dutch: muezzin (nl) m. French: muezzin (fr) m. German: Muezzin (de) m. Greek: μουεζίνης (el) (mouezínis) m. Hindi: मुअज़्ज़िन (hi) (mu'azzin) m. Hungarian: müezzin (hu) Indonesian: muazin (id), mu'azzin (id) Japanese: ムアッジン (ja) (muajjin)

Korean: 무에진 (ko) (muejin) Malay: juruazan (ms), jurubang (ms), tukang bang (ms), bilal (ms), muazzin (ms) Persian: مؤذن (fa) (mo'azzin) Polish: muezin (pl) m. Portuguese: almuadem, almoadem, almuédão, muezim Russian: муэдзин (ru) (muedzín) m. Serbo-Croatian: Cyrillic: мујезин (sh) m. Roman: mujezin (sh) m. Slovak: muezín (sk) m. Slovene: mujezin (sl) m. Spanish: almuédano, almuecín, muecín Tatar: мөәзин (tt) (möәzin) Turkish: müezzin (tr) Urdu: مؤذن (ur) (mu'azzin) m.