warten
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] German
[edit] Etymology
Old High German wartēn, akin to Old Saxon wardon
[edit] Pronunciation
[edit] Verb
| Tense | Person | Word form |
|---|---|---|
| present | ich | warte |
| du | wartest | |
| er, sie, es | wartet | |
| imperfect | ich | wartete |
| present participle | wartend | |
| past participle | gewartet | |
| conjunctive II | ich | wartete |
| imperative | [du] | warte! |
| [ihr] | wartet! | |
| auxiliary verb | haben |

