üres

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: ures and Ures

Hungarian[edit]

Etymology[edit]

[after 1372] From the same unattested stem *ür- as üreg (cavity, hole) +‎ -es. [1]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ˈyrɛʃ]
  • (file)
  • Hyphenation: üres

Adjective[edit]

üres (comparative üresebb, superlative legüresebb)

  1. empty

Declension[edit]

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative üres üresek
accusative üreset üreseket
dative üresnek üreseknek
instrumental üressel üresekkel
causal-final üresért üresekért
translative üressé üresekké
terminative üresig üresekig
essive-formal üresként üresekként
essive-modal
inessive üresben üresekben
superessive üresen üreseken
adessive üresnél üreseknél
illative üresbe üresekbe
sublative üresre üresekre
allative üreshez üresekhez
elative üresből üresekből
delative üresről üresekről
ablative ürestől üresektől

Antonyms[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]