şeytan

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic шејтан
Roman şeytan
Perso-Arabic شئیطان

Etymology[edit]

From Arabic شَيْطَان(šayṭān).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [ʃejˈtɑn]
  • Hyphenation: şey‧tan

Noun[edit]

şeytan (definite accusative şeytanı, plural şeytanlar)

  1. devil
  2. snatch, grass, informant
    Synonyms: çuğul, danosçu, suka

Declension[edit]

Further reading[edit]


Crimean Tatar[edit]

Noun[edit]

şeytan

  1. satan

Declension[edit]

References[edit]

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish شیطان(şeytan), from Arabic شَيْطَان(šayṭān).

Noun[edit]

şeytan (definite accusative şeytanı, uncountable)

  1. devil

Declension[edit]

Inflection
Nominative şeytan
Definite accusative şeytanı
Singular Plural
Nominative şeytan şeytanlar
Definite accusative şeytanı şeytanları
Dative şeytana şeytanlara
Locative şeytanda şeytanlarda
Ablative şeytandan şeytanlardan
Genitive şeytanın şeytanların