διδάσκαλος

Ancient Greek

Alternative forms

• δῐδέσκᾰλος m or f (dĭdéskălos)
• δέσκᾰλος f (déskălos), δεσκᾰ́λη f (deskắlē)

Etymology

From δῐδᾰ́σκω (dĭdắskō, “to teach”). Cognate with Mycenaean Greek 𐀇𐀅𐀏𐀩 (di-da-ka-re).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /di.dás.ka.los/ → /ðiˈðas.ka.los/ → /ðiˈðas.ka.los/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /di.dás.ka.los/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /diˈdas.ka.los/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ðiˈðas.ka.los/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðiˈðas.ka.los/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðiˈðas.ka.los/

Noun

δῐδᾰ́σκᾰλος • (dĭdắskălos) m or f (genitive δῐδᾰσκᾰ́λου); second declension (Attic, Koine)

1. teacher, master, director

   Synonym: πρεσβῠ́τερος (presbŭ́teros)

2. (theater, music) choirmaster of a chorus
3. (theater) producer of a play

Declension

Second declension of ὁ / ἡ δῐδᾰ́σκᾰλος; τοῦ / τῆς δῐδᾰσκᾰ́λου (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ / ἡ δῐδᾰ́σκᾰλος ho / hē dĭdắskălos	τὼ δῐδᾰσκᾰ́λω tṑ dĭdăskắlō	οἱ / αἱ δῐδᾰ́σκᾰλοι hoi / hai dĭdắskăloi
Genitive	τοῦ / τῆς δῐδᾰσκᾰ́λου toû / tês dĭdăskắlou	τοῖν δῐδᾰσκᾰ́λοιν toîn dĭdăskắloin	τῶν δῐδᾰσκᾰ́λων tôn dĭdăskắlōn
Dative	τῷ / τῇ δῐδᾰσκᾰ́λῳ tōî / tēî dĭdăskắlōi	τοῖν δῐδᾰσκᾰ́λοιν toîn dĭdăskắloin	τοῖς / ταῖς δῐδᾰσκᾰ́λοις toîs / taîs dĭdăskắlois
Accusative	τὸν / τὴν δῐδᾰ́σκᾰλον tòn / tḕn dĭdắskălon	τὼ δῐδᾰσκᾰ́λω tṑ dĭdăskắlō	τοὺς / τᾱ̀ς δῐδᾰσκᾰ́λους toùs / tā̀s dĭdăskắlous
Vocative	δῐδᾰ́σκᾰλε dĭdắskăle	δῐδᾰσκᾰ́λω dĭdăskắlō	δῐδᾰ́σκᾰλοι dĭdắskăloi
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

• ἀντιδιδάσκαλος (antididáskalos)
• ἀρχιδιδασκαλία (arkhididaskalía)
• ἀρχιδιδάσκαλος (arkhididáskalos)
• Ἀσωτοδιδάσκαλος (Asōtodidáskalos)
• ἀσωτοδιδάσκαλος (asōtodidáskalos)
• γεροντοδιδάσκαλος (gerontodidáskalos)
• γλωσσοδιδάσκαλος (glōssodidáskalos)
• γραμματοδιδασκαλεῖον (grammatodidaskaleîon)
• γραμματοδιδάσκαλος (grammatodidáskalos)
• δημοδιδάσκαλος (dēmodidáskalos)
• διαδιδασκαλία (diadidaskalía)
• διδασκαλεῖᾰ (didaskaleîă)
• διδασκαλεῖον (didaskaleîon)
• διδασκαλεύω (didaskaleúō)
• διδασκαλέω (didaskaléō)
• διδασκαλία (didaskalía)
• διδασκάλια (didaskália)
• διδασκαλίαι (didaskalíai)
• διδασκαλίζω (didaskalízō)
• διδασκαλίη (didaskalíē)
• διδασκαλικᾱ́ (didaskalikā́)
• διδασκαλική (didaskalikḗ)
• διδασκαλικόν (didaskalikón)
• διδασκαλικός (didaskalikós)
• διδασκαλικῶς (didaskalikôs)
• διδασκαλίον (didaskalíon)
• διδασκάλιον (didaskálion)
• διδασκαλῶ (didaskalô)
• Διδασκαλώνδας (Didaskalṓndas)
• διθυραμβοδιδάσκαλος (dithurambodidáskalos)
• διθυραμδοδιδάσκαλος (dithuramdodidáskalos)
• δουλοδιδάσκαλος (doulodidáskalos)
• Δουλοδιδάσκαλος (Doulodidáskalos)
• ἐθελοδιδάσκαλος (ethelodidáskalos)
• ἐργοδιδάσκαλος (ergodidáskalos)
• ἐρωτοδιδάσκαλος (erōtodidáskalos)
• ἑτεροδιδασκαλέω (heterodidaskaléō)
• ἑτεροδιδασκαλία (heterodidaskalía)
• ἑτεροδιδάσκαλος (heterodidáskalos)
• ἑτεροδιδασκαλῶ (heterodidaskalô)
• θηροδιδασκαλία (thērodidaskalía)
• ἱεροδιδάσκαλος (hierodidáskalos)
• κακοδιδασκαλία (kakodidaskalía)
• κακοδιδάσκαλος (kakodidáskalos)
• καλοδιδάσκαλος (kalodidáskalos)
• κυκλιοδιδάσκαλος (kukliodidáskalos)
• κωμῳδιδάσκαλος (kōmōididáskalos)
• κωμῳδιοδιδάσκαλος (kōmōidiodidáskalos)
• κωμῳδοδιδασκαλία (kōmōidodidaskalía)
• κωμῳδοδιδάσκαλος (kōmōidodidáskalos)
• λαθροδιδασκαλέω (lathrodidaskaléō)
• λαθροδιδασκαλῶ (lathrodidaskalô)
• λογοδιδάσκαλος (logodidáskalos)
• μισοδιδασκαλία (misodidaskalía)
• νομοδιδάσκαλος (nomodidáskalos)
• ὁπλοδιδάσκαλος (hoplodidáskalos)
• ὀρχηστοδιδάσκαλος (orkhēstodidáskalos)
• παιδοδιδασκαλία (paidodidaskalía)
• παιδοδῐδᾰ́σκᾰλος (paidodĭdắskălos)
• ποιητοδιδάσκαλος (poiētodidáskalos)
• πονηροδιδάσκαλος (ponērodidáskalos)
• πορνοδιδάσκαλος (pornodidáskalos)
• ῥητοροδιδάσκαλος (rhētorodidáskalos)
• συνδιδασκαλίτης (sundidaskalítēs)
• συνδιδάσκαλος (sundidáskalos)
• τραγῳδιδάσκαλος (tragōididáskalos)
• τραγῳδιοδιδάσκαλος (tragōidiodidáskalos)
• τραγῳδοδιδάσκαλος (tragōidodidáskalos)
• τυραννοδιδάσκαλος (turannodidáskalos)
• ὑμνοδιδάσκαλος (humnodidáskalos)
• ὑποδιδάσκαλος (hupodidáskalos)
• φαυλοδιδάσκαλος (phaulodidáskalos)
• φιλοδιδάσκαλος (philodidáskalos)
• χαμαιδιδάσκαλος (khamaididáskalos)
• χοροδιδασκαλία (khorodidaskalía)
• χοροδιδάσκαλος (khorodidáskalos)
• ψευδοδιδασκαλία (pseudodidaskalía)
• ψευδοδιδάσκαλος (pseudodidáskalos)
• ᾠδοδιδάσκαλος (ōidodidáskalos)

Descendants

• Greek: δάσκαλος (dáskalos)
  • → Albanian: dhaskal

Further reading

• “διδάσκαλος”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “διδάσκαλος”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• διδάσκαλος in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• διδάσκαλος in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2026)
• G1320 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • admonisher idem, page 12.
  • instructor idem, page 447.
  • instructress idem, page 447.
  • master idem, page 517.
  • mistress idem, page 536.
  • playwright idem, page 619.
  • preceptor idem, page 634.
  • preceptress idem, page 634.
  • professor idem, page 653.
  • school-master idem, page 739.
  • school-mistress idem, page 739.
  • teacher idem, page 859.
  • tutor idem, page 903.

Greek

Noun

διδάσκαλος • (didáskalos) m (plural διδάσκαλοι, feminine διδασκάλισσα)

1. (education) teacher

Declension

Declension of διδάσκαλος

	singular	plural
nominative	διδάσκαλος (didáskalos)	διδάσκαλοι (didáskaloi)
genitive	διδασκάλου (didaskálou)	διδασκάλων (didaskálon)
accusative	διδάσκαλο (didáskalo)	διδασκάλους (didaskálous)
vocative	διδάσκαλε (didáskale)	διδάσκαλοι (didáskaloi)

Related terms

• διδάσκω (didásko, “to teach”)