πικρός

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *pikrós, formally identical to Proto-Slavic *pьstrъ (“variegated”), which is from Proto-Indo-European *piḱ-rós, from the root *peyḱ- (“color, speckle”). The Greek word appears to invoke an earlier meaning of "hew, cut out" > "sharp". A further cognate is ποικίλος (poikílos, “particoloured”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /pi.krós/ → /piˈkros/ → /piˈkros/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /pi.krós/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /piˈkros/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /piˈkros/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /piˈkros/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /piˈkros/

Adjective

πῐκρός • (pĭkrós) m (feminine πῐκρᾱ́, neuter πῐκρόν); first/second declension

1. pointed, sharp, keen
2. (of taste) pungent, bitter, acrid
3. (of feeling) sharp, keen
4. (of sound) piercing, shrill
5. (figuratively) bitter, hateful
6. embittered, angry, hostile
7. relentless, spiteful, vindictive

Inflection

First and second declension of πῐκρός; πῐκρᾱ́; πῐκρόν (Attic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		πῐκρός pĭkrós	πῐκρᾱ́ pĭkrā́	πῐκρόν pĭkrón		πῐκρώ pĭkrṓ	πῐκρᾱ́ pĭkrā́	πῐκρώ pĭkrṓ		πῐκροί pĭkroí	πῐκραί pĭkraí	πῐκρᾰ́ pĭkrắ
Genitive		πῐκροῦ pĭkroû	πῐκρᾶς pĭkrâs	πῐκροῦ pĭkroû		πῐκροῖν pĭkroîn	πῐκραῖν pĭkraîn	πῐκροῖν pĭkroîn		πῐκρῶν pĭkrôn	πῐκρῶν pĭkrôn	πῐκρῶν pĭkrôn
Dative		πῐκρῷ pĭkrōî	πῐκρᾷ pĭkrāî	πῐκρῷ pĭkrōî		πῐκροῖν pĭkroîn	πῐκραῖν pĭkraîn	πῐκροῖν pĭkroîn		πῐκροῖς pĭkroîs	πῐκραῖς pĭkraîs	πῐκροῖς pĭkroîs
Accusative		πῐκρόν pĭkrón	πῐκρᾱ́ν pĭkrā́n	πῐκρόν pĭkrón		πῐκρώ pĭkrṓ	πῐκρᾱ́ pĭkrā́	πῐκρώ pĭkrṓ		πῐκρούς pĭkroús	πῐκρᾱ́ς pĭkrā́s	πῐκρᾰ́ pĭkrắ
Vocative		πῐκρέ pĭkré	πῐκρᾱ́ pĭkrā́	πῐκρόν pĭkrón		πῐκρώ pĭkrṓ	πῐκρᾱ́ pĭkrā́	πῐκρώ pĭkrṓ		πῐκροί pĭkroí	πῐκραί pĭkraí	πῐκρᾰ́ pĭkrắ
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		πῐκρῶς pĭkrôs				πῐκρότερος pĭkróteros				πῐκρότᾰτος pĭkrótătos
Notes:		This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

First and second declension of πικρός; πικρή; πικρόν (Epic)

Number		Singular				Dual				Plural
Case/Gender		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter		Masculine	Feminine	Neuter
Nominative		πικρός pikrós	πικρή pikrḗ	πικρόν pikrón		πικρώ pikrṓ	πικρᾱ́ pikrā́	πικρώ pikrṓ		πικροί pikroí	πικραί pikraí	πικρᾰ́ pikrắ
Genitive		πικροῖο πικροῦ pikroîo pikroû	πικρῆς pikrês	πικροῖο πικροῦ pikroîo pikroû		πικροῖῐ̈ν pikroîĭ̈n	πικραῖῐ̈ν pikraîĭ̈n	πικροῖῐ̈ν pikroîĭ̈n		πικρῶν pikrôn	πικρᾱ́ων πικρέων πικρῶν pikrā́ōn pikréōn pikrôn	πικρῶν pikrôn
Dative		πικρῷ pikrōî	πικρῇ pikrēî	πικρῷ pikrōî		πικροῖῐ̈ν pikroîĭ̈n	πικραῖῐ̈ν pikraîĭ̈n	πικροῖῐ̈ν pikroîĭ̈n		πικροῖσῐ πικροῖσῐν πικροῖς pikroîsĭ(n) pikroîs	πικρῇσῐ πικρῇσῐν πικρῇς πικραῖς pikrēîsĭ(n) pikrēîs pikraîs	πικροῖσῐ πικροῖσῐν πικροῖς pikroîsĭ(n) pikroîs
Accusative		πικρόν pikrón	πικρήν pikrḗn	πικρόν pikrón		πικρώ pikrṓ	πικρᾱ́ pikrā́	πικρώ pikrṓ		πικρούς pikroús	πικρᾱ́ς pikrā́s	πικρᾰ́ pikrắ
Vocative		πικρέ pikré	πικρή pikrḗ	πικρόν pikrón		πικρώ pikrṓ	πικρᾱ́ pikrā́	πικρώ pikrṓ		πικροί pikroí	πικραί pikraí	πικρᾰ́ pikrắ
Derived forms		Adverb				Comparative				Superlative
		πικρῶς pikrôs				πικρότερος pikróteros				πικρότᾰτος pikrótătos
Notes:		Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Derived terms

• γλῠκῠ́πῑκρος (glŭkŭ́pīkros)
• θελξῐ́πῐκρος (thelxĭ́pĭkros)
• πῐ́κρᾱ (pĭ́krā)
• πῐκρᾰ́ζω (pĭkrắzō)
• πῐκραίνω (pĭkraínō)
• πῐκρᾰντῐκός (pĭkrăntĭkós)
• πῐκρᾰ́ς (pĭkrắs)
• πῐκρᾰσμός (pĭkrăsmós)
• πῐκρῐ́ᾱ (pĭkrĭ́ā)
• πῐκρῐ́δῐον (pĭkrĭ́dĭon)
• πῐκρῐ́δῐος (pĭkrĭ́dĭos)
• πῐκρῐ́ζω (pĭkrĭ́zō)
• πῐκρῐ́ς (pĭkrĭ́s)
• πῐκρόγᾰμος (pĭkrógămos)
• πῐκρόγλωσσος (pĭkróglōssos)
• πῐκρόκᾰρπος (pĭkrókărpos)
• πῐκρολογῐ́ᾱ (pĭkrologĭ́ā)
• πῐκρολόγος (pĭkrológos)
• πῐκρόλωτος (pĭkrólōtos)
• πῐκροποιός (pĭkropoiós)
• πῐκρότης (pĭkrótēs)
• πῐκρόχολος (pĭkrókholos)
• πῐκρόω (pĭkróō)
• πολῠ́πῐκρος (polŭ́pĭkros)

Descendants

• Greek: πικρός (pikrós)
• Pontic Greek: πικρός (pikrós)
  • → Laz: პრიკე (p̌riǩe), პრიკა (p̌riǩa)

Further reading

• “πικρός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “πικρός”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• “πικρός”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• “πικρός” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• πικρός in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “πικρός”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
• G4089 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • acrimonious idem, page 9.
  • angry idem, page 29.
  • astringent idem, page 48.
  • barbed idem, page 62.
  • biting idem, page 80.
  • bitter idem, page 80.
  • caustic idem, page 119.
  • cruel idem, page 187.
  • crushing idem, page 187.
  • cutting idem, page 192.
  • discontented idem, page 230.
  • dry idem, page 255.
  • embittered idem, page 267.
  • envenomed idem, page 279.
  • fell idem, page 314.
  • ferocious idem, page 316.
  • fiendish idem, page 318.
  • fierce idem, page 318.
  • furious idem, page 350.
  • grievous idem, page 373.
  • grim idem, page 373.
  • hard idem, page 385.
  • harsh idem, page 387.
  • heartless idem, page 392.
  • ill-tempered idem, page 416.
  • implacable idem, page 421.
  • incisive idem, page 428.
  • indignant idem, page 433.
  • irascible idem, page 459.
  • irritable idem, page 460.
  • keen idem, page 467.
  • lamentable idem, page 474.
  • loud idem, page 501.
  • malevolent idem, page 510.
  • malicious idem, page 510.
  • melancholy idem, page 524.
  • merciless idem, page 525.
  • mournful idem, page 544.
  • painful idem, page 589.
  • penetrating idem, page 603.
  • piercing idem, page 612.
  • pitiless idem, page 615.
  • poignant idem, page 623.
  • provocative idem, page 655.
  • rancorous idem, page 670.
  • relentless idem, page 690.
  • remorseless idem, page 693.
  • reproachful idem, page 698.
  • resentful idem, page 701.
  • rigorous idem, page 715.
  • rough idem, page 722.
  • rude idem, page 724.
  • satirical idem, page 734.
  • savage idem, page 735.
  • severe idem, page 759.
  • sharp idem, page 762.
  • shrewish idem, page 771.
  • shrill idem, page 771.
  • slashing idem, page 782.
  • sore idem, page 794.
  • sorrowful idem, page 795.
  • sour idem, page 796.
  • spiteful idem, page 802.
  • stern idem, page 816.
  • stinging idem, page 818.
  • stormy idem, page 821.
  • tart idem, page 856.
  • torturing idem, page 884.
  • trenchant idem, page 893.
  • unamiable idem, page 906.
  • unbending idem, page 908.
  • unfeeling idem, page 918.
  • ungentle idem, page 919.
  • unkind idem, page 923.
  • unmerciful idem, page 925.
  • vengeful idem, page 947.
  • venomous idem, page 947.
  • vicious idem, page 950.
  • vindictive idem, page 952.
  • virulent idem, page 954.
  • withering idem, page 984.

Greek

Etymology

From Ancient Greek πικρός (pikrós).

Adjective

πικρός • (pikrós) m (feminine πικρή, neuter πικρό)

1. bitter (taste)

   Antonym: άπικρος (ápikros)

2. (figuratively) bitter, sorrowful

Declension

Declension of πικρός

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	πικρός (pikrós)	πικρή (pikrí)	πικρό (pikró)		πικροί (pikroí)	πικρές (pikrés)	πικρά (pikrá)
genitive	πικρού (pikroú)	πικρής (pikrís)	πικρού (pikroú)		πικρών (pikrón)	πικρών (pikrón)	πικρών (pikrón)
accusative	πικρό (pikró)	πικρή (pikrí)	πικρό (pikró)		πικρούς (pikroús)	πικρές (pikrés)	πικρά (pikrá)
vocative	πικρέ (pikré)	πικρή (pikrí)	πικρό (pikró)		πικροί (pikroí)	πικρές (pikrés)	πικρά (pikrá)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο πικρός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο πικρός, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative πικρότερος (pikróteros) πικρότερη (pikróteri) πικρότερο (pikrótero) πικρότεροι (pikróteroi) πικρότερες (pikróteres) πικρότερα (pikrótera) genitive πικρότερου (pikróterou) πικρότερης (pikróteris) πικρότερου (pikróterou) πικρότερων (pikróteron) πικρότερων (pikróteron) πικρότερων (pikróteron) accusative πικρότερο (pikrótero) πικρότερη (pikróteri) πικρότερο (pikrótero) πικρότερους (pikróterous) πικρότερες (pikróteres) πικρότερα (pikrótera) vocative πικρότερε (pikrótere) πικρότερη (pikróteri) πικρότερο (pikrótero) πικρότεροι (pikróteroi) πικρότερες (pikróteres) πικρότερα (pikrótera) Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο πικρότερος (o pikróteros), etc. absolute superlative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative πικρότατος (pikrótatos) πικρότατη (pikrótati) πικρότατο (pikrótato) πικρότατοι (pikrótatoi) πικρότατες (pikrótates) πικρότατα (pikrótata) genitive πικρότατου (pikrótatou) πικρότατης (pikrótatis) πικρότατου (pikrótatou) πικρότατων (pikrótaton) πικρότατων (pikrótaton) πικρότατων (pikrótaton) accusative πικρότατο (pikrótato) πικρότατη (pikrótati) πικρότατο (pikrótato) πικρότατους (pikrótatous) πικρότατες (pikrótates) πικρότατα (pikrótata) vocative πικρότατε (pikrótate) πικρότατη (pikrótati) πικρότατο (pikrótato) πικρότατοι (pikrótatoi) πικρότατες (pikrótates) πικρότατα (pikrótata)