σεισμός

Ancient Greek

Etymology

From σείω (seíō, “to shake”) +‎ -μός (-mós). The "earthquake" sense is an ellipsis of γῆς σεισμός (gês seismós, “shaking of the earth”).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /seːz.mós/ → /sizˈmos/ → /sizˈmos/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /seːz.mós/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /sizˈmos/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /sizˈmos/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /sizˈmos/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /sizˈmos/

Noun

σεισμός • (seismós) m (genitive σεισμοῦ); second declension

1. shaking; shock
2. earthquake
3. storm
4. agitation; commotion

Declension

Second declension of ὁ σεισμός; τοῦ σεισμοῦ (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ σεισμός ho seismós	τὼ σεισμώ tṑ seismṓ	οἱ σεισμοί hoi seismoí
Genitive	τοῦ σεισμοῦ toû seismoû	τοῖν σεισμοῖν toîn seismoîn	τῶν σεισμῶν tôn seismôn
Dative	τῷ σεισμῷ tōî seismōî	τοῖν σεισμοῖν toîn seismoîn	τοῖς σεισμοῖς toîs seismoîs
Accusative	τὸν σεισμόν tòn seismón	τὼ σεισμώ tṑ seismṓ	τοὺς σεισμούς toùs seismoús
Vocative	σεισμέ seismé	σεισμώ seismṓ	σεισμοί seismoí
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

• → English: seism, seismo-
• → French: séisme
  • → Romanian: seism
• → Spanish: seísmo
• Greek: σεισμός (seismós)

Further reading

• “σεισμός”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• “σεισμός” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• Bauer, Walter et al. (2001), A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
• G4578 in Strong, James (1979), Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
• Woodhouse, S. C. (1910), English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎^[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
  • concussion idem, page 156.
  • cοnvulsion idem, page 193.
  • earthquake idem, page 259.
  • oscillation idem, page 580.
  • quaking idem, page 662.
  • rocking idem, page 720.
  • shock idem, page 767.
  • trembling idem, page 893.
  • upheaval idem, page 938.
  • vibration idem, page 950.

Greek

Etymology

Inherited from Ancient Greek σεισμός (seismós).

Noun

σεισμός • (seismós) m (plural σεισμοί)

1. earthquake, tremor

Declension

Declension of σεισμός

	singular	plural
nominative	σεισμός (seismós)	σεισμοί (seismoí)
genitive	σεισμού (seismoú)	σεισμών (seismón)
accusative	σεισμό (seismó)	σεισμούς (seismoús)
vocative	σεισμέ (seismé)	σεισμοί (seismoí)

Derived terms

• σεισμογενής (seismogenís)
• σεισμογόνος (seismogónos)
• σεισμοπαθής (seismopathís)
• σεισμόπληκτος (seismópliktos)

Related terms

• σεισμικός (seismikós)
• σεισμικότητα f (seismikótita)
• σεισμογράφημα n (seismográfima)
• σεισμογραφία f (seismografía)
• σεισμογραφικός (seismografikós)
• σεισμογράφος m (seismográfos)
• σεισμολογία f (seismología)
• σεισμολογικός (seismologikós)
• σεισμολόγος m or f (seismológos)

Further reading

• σεισμός on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el