միայն

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian միայն(miayn); see below.

Pronunciation[edit]

Adverb[edit]

միայն ‎(miayn)

  1. only, solely, just
    ես միայն քեզ եմ սիրում‎ ― es miayn kʿez em sirum ― I love only you
    ես միայն այս էի ուզում ասել‎ ― es miayn ays ēi uzum asel ― I just wanted to say this

Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From մի(mi) +‎ -այն(-ayn).

Adjective[edit]

միայն ‎(miayn)

  1. only, sole, singular
    մի միայն‎ ― mi miayn ― one only
    ոչ միայն‎ ― očʿ miayn ― not only
  2. alone, lonely
  3. simple, plain

Declension[edit]

Adverb[edit]

միայն ‎(miayn)

  1. solely, singly, singularly, simply
    միայն թէ, միայն զի‎ ― miayn tʿē, miayn zi ― it being well understood that, on condition that, provided that, unless
  2. solitarily

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “միայն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “միայն”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “միայն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935