փառք

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian փառք (pʿaṙkʿ).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

փառք (pʿaṙkʿ)

  1. fame, glory, renown
  2. honor, esteem, reputation
  3. pride
  4. brilliance, greatness
  5. respect, reverence, esteem
  6. praise, honor

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Middle Iranian *farr +‎ (-kʿ). Compare Old Persian 𐎳𐎼𐎴𐎠 (farnā, glory), Persian فر (farr), Avestan 𐬓𐬀𐬭𐬆𐬥𐬀𐬵- (xᵛarənah-). See Khvarenah for more. See also թշուառ (tʿšuaṙ).

The sense of “dogma, belief” is a calque of Ancient Greek δόξα (dóxa, glory; opinion, belief). Compare ուղղափառ (ułłapʿaṙ) corresponding to Ancient Greek ὀρθόδοξος (orthódoxos, having the right belief).

Noun[edit]

փառք (pʿaṙkʿpl

  1. glory; honour, fame, renown, celebrity; majesty, splendour, magnificence
    ճշմարիտ փառքčšmarit pʿaṙkʿtrue glory
    անարատ/անստգիւտ փառքanarat/anstgiwt pʿaṙkʿspotless glory
    անեղծ փառքanełc pʿaṙkʿsolid glory
    անկապուտ փառքankaput pʿaṙkʿreal glory
    շքեղ փառքškʿeł pʿaṙkʿgreat glory
    յաւերժական փառքyaweržakan pʿaṙkʿimperishable glory
    սուտ փառքsut pʿaṙkʿfalse glory
    փախստական փառքpʿaxstakan pʿaṙkʿfleeting glory
    սնոտի փառքsnoti pʿaṙkʿvain glory
    կորստական փառքkorstakan pʿaṙkʿperishable glory
    սիրել զփառսsirel zpʿaṙsto love glory
    փառս ստանալpʿaṙs stanalto acquire fame or glory
    փառաց ի փառս բարձրանալpʿaṙacʿ i pʿaṙs barjranalto be raised or exalted to the highest pitch of glory
    ընթանալ ի փառսəntʿanal i pʿaṙsto be in a fair way the glory
    անկապուտ փառս անձին համարելankaput pʿaṙs anjin hamarelto put one's chief glory in
    վասն փառաց մեռանելvasn pʿaṙacʿ meṙanelto die for glory
    անկանել փառօքankanel pʿaṙōkʿto fall gloriously
    յաւերժացուցանել զփառս իւրyaweržacʿucʿanel zpʿaṙs iwrto make one's glory eternal
    կնիք տալ փառացknikʿ tal pʿaṙacʿto put the seal to one's fame
    տենչալ փառաց, զակատիլ զհետ փառացtenčʿal pʿaṙacʿ, zakatil zhet pʿaṙacʿto aim at glory, to pursue glory
    աղարտել զփառս իւրałartel zpʿaṙs iwrto tarnish one's glory, to stain one's reputation
    աղօտացուցանել, նսեմացուցանել զփառս իւրałōtacʿucʿanel, nsemacʿucʿanel zpʿaṙs iwrobscure, darken or efface one's glory
    անկանել ի փառացankanel i pʿaṙacʿto abase, degrade or dishonour oneself
    առանց փառացaṙancʿ pʿaṙacʿinglorious
    փառաւորեալ փառօքpʿaṙaworeal pʿaṙōkʿcovered with glory, with laurels, renowned, famous
    շքեղապանծ փառօքškʿełapanc pʿaṙōkʿwith extraordinary splendour
    փառս քեզ համարեսջիրpʿaṙs kʿez hamaresǰirmake it your aim and glory to
    տեսէք, մի գուցէ քակտեսջիք ի փառացդtesēkʿ, mi gucʿē kʿaktesǰikʿ i pʿaṙacʿdtake care not to lose your renown
    անմահական փառս յաւելցէ քեզ այսanmahakan pʿaṙs yawelcʿē kʿez aysthis will bring you immortal glory
  2. praise, glorification
    տալ փառս Աստուծոյtal pʿaṙs Astucoyto glorify God, to give or render glory to God, to thank God
  3. (religion) dogma, belief
    ուղիղ փառս ունելułił pʿaṙs unelto be of an orthodox belief or profession, to have a catholic sense

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “փառք”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “փառք”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “փառք”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press