փառք

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian փառք(pʿaṙkʿ).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

փառք ‎(pʿaṙkʿ)

  1. fame, glory, renown
  2. honor, esteem, reputation
  3. pride
  4. brilliance, greatness
  5. respect, reverence, esteem
  6. praise, honor

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Middle Iranian *farr +‎ (-kʿ). Compare Old Persian 𐎳𐎼𐎴𐎠(farnā, glory), Persian فر(farr), Avestan [script needed](xvarənah-). See Khvarenah for more. See also թշուառ(tʿšuaṙ).

The sense of “dogma, belief” is a translation of Ancient Greek δόξα(dóxa, glory; opinion, belief). Compare how ὀρθόδοξος(orthódoxos, having the right belief) is translated as ուղղափառ(ułłapʿaṙ).

Noun[edit]

փառք ‎(pʿaṙkʿpl

  1. glory; honour, fame, renown, celebrity; majesty, splendour, magnificence
    ճշմարիտ փառք‎ ― čšmarit pʿaṙkʿ ― true glory
    անարատ/անստգիւտ փառք‎ ― anarat/anstgiwt pʿaṙkʿ ― spotless glory
    անեղծ փառք‎ ― anełc pʿaṙkʿ ― solid glory
    անկապուտ փառք‎ ― ankaput pʿaṙkʿ ― real glory
    շքեղ փառք‎ ― škʿeł pʿaṙkʿ ― great glory
    յաւերժական փառք‎ ― yaweržakan pʿaṙkʿ ― imperishable glory
    սուտ փառք‎ ― sut pʿaṙkʿ ― false glory
    փախստական փառք‎ ― pʿaxstakan pʿaṙkʿ ― fleeting glory
    սնոտի փառք‎ ― snoti pʿaṙkʿ ― vain glory
    կորստական փառք‎ ― korstakan pʿaṙkʿ ― perishable glory
    սիրել զփառս‎ ― sirel zpʿaṙs ― to love glory
    փառս ստանալ‎ ― pʿaṙs stanal ― to acquire fame or glory
    փառաց ի փառս բարձրանալ‎ ― pʿaṙacʿ i pʿaṙs barjranal ― to be raised or exalted to the highest pitch of glory
    ընթանալ ի փառս‎ ― əntʿanal i pʿaṙs ― to be in a fair way the glory
    անկապուտ փառս անձին համարել‎ ― ankaput pʿaṙs anjin hamarel ― to put one's chief glory in
    վասն փառաց մեռանել‎ ― vasn pʿaṙacʿ meṙanel ― to die for glory
    անկանել փառօք‎ ― ankanel pʿaṙōkʿ ― to fall gloriously
    յաւերժացուցանել զփառս իւր‎ ― yaweržacʿucʿanel zpʿaṙs iwr ― to make one's glory eternal
    կնիք տալ փառաց‎ ― knikʿ tal pʿaṙacʿ ― to put the seal to one's fame
    տենչալ փառաց, զակատիլ զհետ փառաց‎ ― tenčʿal pʿaṙacʿ, zakatil zhet pʿaṙacʿ ― to aim at glory, to pursue glory
    աղարտել զփառս իւր‎ ― ałartel zpʿaṙs iwr ― to tarnish one's glory, to stain one's reputation
    աղօտացուցանել, նսեմացուցանել զփառս իւր‎ ― ałōtacʿucʿanel, nsemacʿucʿanel zpʿaṙs iwr ― obscure, darken or efface one's glory
    անկանել ի փառաց‎ ― ankanel i pʿaṙacʿ ― to abase, degrade or dishonour oneself
    առանց փառաց‎ ― aṙancʿ pʿaṙacʿ ― inglorious
    փառաւորեալ փառօք‎ ― pʿaṙaworeal pʿaṙōkʿ ― covered with glory, with laurels, renowned, famous
    շքեղապանծ փառօք‎ ― škʿełapanc pʿaṙōkʿ ― with extraordinary splendour
    փառս քեզ համարեսջիր‎ ― pʿaṙs kʿez hamaresǰir ― make it your aim and glory to
    տեսէք, մի գուցէ քակտեսջիք ի փառացդ‎ ― tesēkʿ, mi gucʿē kʿaktesǰikʿ i pʿaṙacʿd ― take care not to lose your renown
    անմահական փառս յաւելցէ քեզ այս‎ ― anmahakan pʿaṙs yawelcʿē kʿez ays ― this will bring you immortal glory
  2. praise, glorification
    տալ փառս Աստուծոյ‎ ― tal pʿaṙs Astucoy ― to glorify God, to give or render glory to God, to thank God
  3. (religion) dogma, belief
    ուղիղ փառս ունել‎ ― ułił pʿaṙs unel ― to be of an orthodox belief or profession, to have a catholic sense

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “փառք”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “փառք”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “փառք”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935