انگشت

Pashto

Noun

انگشت • (angúšt) m

1. finger

Persian

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂eng-der.

Proto-Indo-Iranian *Hangúštʰas

Middle Persian ʾngwst'

Persian انگشت

Inherited from Middle Persian ʾngwst', from Proto-Indo-Iranian *Hangúštʰas, from Proto-Indo-European *h₂eng-. Cognate with Avestan 𐬀𐬧𐬔𐬎𐬱𐬙𐬀 (aṇgušta) and Sanskrit अङ्गुष्ठ (aṅguṣṭha, “thumb, big toe”).

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /ʔaŋ.ˈɡuʃt/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡʊ́ʃt̪]

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡʊ́ʃt̪]
  • (Kabuli) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡʊ́ʃt̪]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡúʃt̪]

• (Iran, formal) IPA^(key): [ʔæŋ.ɡóʃt̪ʰ]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡúʃt̪]

• Rhymes: -uʃt

Readings
Classical reading?	angušt
Dari reading?	angušt
Iranian reading?	angošt
Tajik reading?	angušt

Noun

اَنگُشت • (angušt / angošt) (plural اَنگُشت‌ها (angušt-hā / angošt-hâ), or اَنگُشتان (anguštān / angoštân), Tajik spelling ангушт)

1. finger
   • c. 1260s, Jalāl ad-Dīn Mohammad Rūmī, translated by Reynold A. Nicholson, مثنوی معنوی [Masnavi-ye-Ma'navi], volume I, verse 385:

     لیک در ظلمت یکی دزدی نهان / می‌نهد انگشت بر استارگان

     lēk dar zulmat yakē duzd-ī nihān / mē-nihad angušt bar istārigān

     But in the darkness a hidden thief is laying his finger upon the stars.

2. digit; (especially) the Persian digit of about 2 cm

Inflection

Basic forms of انگشت

	singular	plural
bare	انگشت (angošt)	انگشتان، انگشت‌ها، انگشتا△ (angoštấn, angošt-hấ, angoštấ△)
definitive direct object	انگشت را، انگشت رو△ (angošt râ, angošto△)	انگشتان را، انگشت‌ها را، انگشتا رو△ (angoštấn râ, angošt-hấ râ, angoštấ ro△)
ezâfe	انگشت (angošt-e)	انگشتان، انگشت‌های، انگشتای△ (angoštấn-e, angošt-hấ-ye, angoštấ-ye△)
marked indefinite or relative definite	انگشتی (angošt-i)	انگشتانی، انگشت‌هایی، انگشتایی△ (angoštấn-i, angošt-hấ-i, angoštấi△)

^△ Colloquial.

Possessive forms of انگشت

	singular	plural
1st person singular (“my”)	انگشتم (angoštam)	انگشت‌هایم، انگشت‌هام، انگشتام△ (angošt-hấyam, angoštấm△)
2nd person singular (“your”)	انگشتت (angoštat, angoštet△)	انگشت‌هایت، انگشت‌هات، انگشتات△ (angošt-hấyat, angoštất△)
3rd person singular (“his, her, its”)	انگشتش (angoštaš, angošteš△)	انگشت‌هایش، انگشت‌هاش، انگشتاش△ (angošt-hấyaš, angoštấš△)
1st person plural (“our”)	انگشتمان، انگشتمون△ (angoštemân, angoštemun△)	انگشت‌هایمان، انگشت‌هامون، انگشتامون△ (angošt-hấyemân, angoštấmun△)
2nd person plural (“your”)	انگشتتان، انگشتتون△ (angoštetân, angoštetun△)	انگشت‌هایتان، انگشت‌هاتون، انگشتاتون△ (angošt-hấyetân, angoštấtun△)
3rd person plural (“their”)	انگشتشان، انگشتشون△ (angoštešân, angoštešun△)	انگشت‌هایشان، انگشت‌هاشون، انگشتاشون△ (angošt-hấyešân, angoštấšun△)

^△ Colloquial.

Alternative forms

• انگشد (angošd) (dialectal, Isfahan)

Derived terms

(verbs)

• انگشت گذاشتن (angošt gozâštan)

(others)

• انگشت شست (angošt-e šast)
• انگشت شمار (angošt-šomâr)
• انگشت نگاری (angošt-negâri)
• انگشت پا (angošt-e pâ)
• پنج انگشت (panj angošt)

Descendants

• → Gujarati: અંગુશ્ત (aṅguśt)

Etymology 2

From Proto-Iranian *Hángištah, from Proto-Iranian *Hángārah, from Proto-Indo-Iranian *Hángāras, from Proto-Indo-European *h₁óngʷl̥ (“charcoal”).

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /ʔaŋ.ˈɡiʃt/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡɪ́ʃt̪]

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡɪ́ʃt̪]
  • (Kabuli) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡɪ́ʃt̪]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡíʃt̪]

• (Iran, formal) IPA^(key): [ʔæŋ.ɡʲéʃt̪ʰ]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [ʔäŋ.ɡíʃt̪]

• Rhymes: -iʃt

Readings
Classical reading?	angišt
Dari reading?	angišt
Iranian reading?	angešt
Tajik reading?	angišt

Noun

انگشت • (angišt / angešt) (Tajik spelling ангишт)

1. charcoal

References

• Hayyim, Sulayman (1934), “انگشت”, in New Persian–English dictionary, Teheran: Librairie-imprimerie Béroukhim
• Dehkhoda, Ali-Akbar (1931–), “انگشت”, in Dehkhoda Dictionary Institute, editors, Dehkhoda Dictionary (in Persian), Tehran: University of Tehran Press.