Jump to content

خشن

From Wiktionary, the free dictionary
See also: جشن, حسن, and ح س ن

Arabic

[edit]
Root
خ ش ن (ḵ š n)
6 terms

Etymology 1.1

[edit]

    Verb

    [edit]

    خَشُنَ • (ḵašuna) I (non-past يَخْشُنُ (yaḵšunu), verbal noun خُشُونَة (ḵušūna))

    1. to be coarse, to be rude, to be uncouth, to be rough, to be hoarse
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of خَشُنَ (I, sound, u ~ u, no passive (?), verbal noun خُشُونَة)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    خُشُونَة
    ḵušūna
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    خَشِين, خَشِن, أَخْشَن
    ḵašīn, ḵašin, ʔaḵšan
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past indicative
    (perfect)
    الْمَاضِي
    m خَشُنْتُ
    ḵašuntu
    خَشُنْتَ
    ḵašunta
    خَشُنَ
    ḵašuna
    خَشُنَّا
    ḵašunnā
    خَشُنْتُمَا
    ḵašuntumā
    خَشُنَا
    ḵašunā
    خَشُنَّا
    ḵašunnā
    خَشُنْتُمْ
    ḵašuntum
    خَشُنُوا
    ḵašunū
    f خَشُنْتِ
    ḵašunti
    خَشُنَتْ
    ḵašunat
    خَشُنَتَا
    ḵašunatā
    خَشُنْتُنَّ
    ḵašuntunna
    خَشُنَّ
    ḵašunna
    non-past indicative
    (imperfect)
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَخْشُنُ
    ʔaḵšunu
    تَخْشُنُ
    taḵšunu
    يَخْشُنُ
    yaḵšunu
    نَخْشُنُ
    naḵšunu
    تَخْشُنَانِ
    taḵšunāni
    يَخْشُنَانِ
    yaḵšunāni
    نَخْشُنُ
    naḵšunu
    تَخْشُنُونَ
    taḵšunūna
    يَخْشُنُونَ
    yaḵšunūna
    f تَخْشُنِينَ
    taḵšunīna
    تَخْشُنُ
    taḵšunu
    تَخْشُنَانِ
    taḵšunāni
    تَخْشُنَّ
    taḵšunna
    يَخْشُنَّ
    yaḵšunna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَخْشُنَ
    ʔaḵšuna
    تَخْشُنَ
    taḵšuna
    يَخْشُنَ
    yaḵšuna
    نَخْشُنَ
    naḵšuna
    تَخْشُنَا
    taḵšunā
    يَخْشُنَا
    yaḵšunā
    نَخْشُنَ
    naḵšuna
    تَخْشُنُوا
    taḵšunū
    يَخْشُنُوا
    yaḵšunū
    f تَخْشُنِي
    taḵšunī
    تَخْشُنَ
    taḵšuna
    تَخْشُنَا
    taḵšunā
    تَخْشُنَّ
    taḵšunna
    يَخْشُنَّ
    yaḵšunna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَخْشُنْ
    ʔaḵšun
    تَخْشُنْ
    taḵšun
    يَخْشُنْ
    yaḵšun
    نَخْشُنْ
    naḵšun
    تَخْشُنَا
    taḵšunā
    يَخْشُنَا
    yaḵšunā
    نَخْشُنْ
    naḵšun
    تَخْشُنُوا
    taḵšunū
    يَخْشُنُوا
    yaḵšunū
    f تَخْشُنِي
    taḵšunī
    تَخْشُنْ
    taḵšun
    تَخْشُنَا
    taḵšunā
    تَخْشُنَّ
    taḵšunna
    يَخْشُنَّ
    yaḵšunna
    imperative
    الْأَمْر
    m اُخْشُنْ
    uḵšun
    اُخْشُنَا
    uḵšunā
    اُخْشُنُوا
    uḵšunū
    f اُخْشُنِي
    uḵšunī
    اُخْشُنَّ
    uḵšunna

    Etymology 1.2

    [edit]

      Verb

      [edit]

      خَشَّنَ • (ḵaššana) II (non-past يُخَشِّنُ (yuḵaššinu), verbal noun تَخْشِين (taḵšīn))

      1. to make coarse, to render rough
      Conjugation
      [edit]
      Conjugation of خَشَّنَ (II, sound, full passive, verbal noun تَخْشِين)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      تَخْشِين
      taḵšīn
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مُخَشِّن
      muḵaššin
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مُخَشَّن
      muḵaššan
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m خَشَّنْتُ
      ḵaššantu
      خَشَّنْتَ
      ḵaššanta
      خَشَّنَ
      ḵaššana
      خَشَّنَّا
      ḵaššannā
      خَشَّنْتُمَا
      ḵaššantumā
      خَشَّنَا
      ḵaššanā
      خَشَّنَّا
      ḵaššannā
      خَشَّنْتُمْ
      ḵaššantum
      خَشَّنُوا
      ḵaššanū
      f خَشَّنْتِ
      ḵaššanti
      خَشَّنَتْ
      ḵaššanat
      خَشَّنَتَا
      ḵaššanatā
      خَشَّنْتُنَّ
      ḵaššantunna
      خَشَّنَّ
      ḵaššanna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُخَشِّنُ
      ʔuḵaššinu
      تُخَشِّنُ
      tuḵaššinu
      يُخَشِّنُ
      yuḵaššinu
      نُخَشِّنُ
      nuḵaššinu
      تُخَشِّنَانِ
      tuḵaššināni
      يُخَشِّنَانِ
      yuḵaššināni
      نُخَشِّنُ
      nuḵaššinu
      تُخَشِّنُونَ
      tuḵaššinūna
      يُخَشِّنُونَ
      yuḵaššinūna
      f تُخَشِّنِينَ
      tuḵaššinīna
      تُخَشِّنُ
      tuḵaššinu
      تُخَشِّنَانِ
      tuḵaššināni
      تُخَشِّنَّ
      tuḵaššinna
      يُخَشِّنَّ
      yuḵaššinna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُخَشِّنَ
      ʔuḵaššina
      تُخَشِّنَ
      tuḵaššina
      يُخَشِّنَ
      yuḵaššina
      نُخَشِّنَ
      nuḵaššina
      تُخَشِّنَا
      tuḵaššinā
      يُخَشِّنَا
      yuḵaššinā
      نُخَشِّنَ
      nuḵaššina
      تُخَشِّنُوا
      tuḵaššinū
      يُخَشِّنُوا
      yuḵaššinū
      f تُخَشِّنِي
      tuḵaššinī
      تُخَشِّنَ
      tuḵaššina
      تُخَشِّنَا
      tuḵaššinā
      تُخَشِّنَّ
      tuḵaššinna
      يُخَشِّنَّ
      yuḵaššinna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُخَشِّنْ
      ʔuḵaššin
      تُخَشِّنْ
      tuḵaššin
      يُخَشِّنْ
      yuḵaššin
      نُخَشِّنْ
      nuḵaššin
      تُخَشِّنَا
      tuḵaššinā
      يُخَشِّنَا
      yuḵaššinā
      نُخَشِّنْ
      nuḵaššin
      تُخَشِّنُوا
      tuḵaššinū
      يُخَشِّنُوا
      yuḵaššinū
      f تُخَشِّنِي
      tuḵaššinī
      تُخَشِّنْ
      tuḵaššin
      تُخَشِّنَا
      tuḵaššinā
      تُخَشِّنَّ
      tuḵaššinna
      يُخَشِّنَّ
      yuḵaššinna
      imperative
      الْأَمْر
      m خَشِّنْ
      ḵaššin
      خَشِّنَا
      ḵaššinā
      خَشِّنُوا
      ḵaššinū
      f خَشِّنِي
      ḵaššinī
      خَشِّنَّ
      ḵaššinna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m خُشِّنْتُ
      ḵuššintu
      خُشِّنْتَ
      ḵuššinta
      خُشِّنَ
      ḵuššina
      خُشِّنَّا
      ḵuššinnā
      خُشِّنْتُمَا
      ḵuššintumā
      خُشِّنَا
      ḵuššinā
      خُشِّنَّا
      ḵuššinnā
      خُشِّنْتُمْ
      ḵuššintum
      خُشِّنُوا
      ḵuššinū
      f خُشِّنْتِ
      ḵuššinti
      خُشِّنَتْ
      ḵuššinat
      خُشِّنَتَا
      ḵuššinatā
      خُشِّنْتُنَّ
      ḵuššintunna
      خُشِّنَّ
      ḵuššinna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُخَشَّنُ
      ʔuḵaššanu
      تُخَشَّنُ
      tuḵaššanu
      يُخَشَّنُ
      yuḵaššanu
      نُخَشَّنُ
      nuḵaššanu
      تُخَشَّنَانِ
      tuḵaššanāni
      يُخَشَّنَانِ
      yuḵaššanāni
      نُخَشَّنُ
      nuḵaššanu
      تُخَشَّنُونَ
      tuḵaššanūna
      يُخَشَّنُونَ
      yuḵaššanūna
      f تُخَشَّنِينَ
      tuḵaššanīna
      تُخَشَّنُ
      tuḵaššanu
      تُخَشَّنَانِ
      tuḵaššanāni
      تُخَشَّنَّ
      tuḵaššanna
      يُخَشَّنَّ
      yuḵaššanna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُخَشَّنَ
      ʔuḵaššana
      تُخَشَّنَ
      tuḵaššana
      يُخَشَّنَ
      yuḵaššana
      نُخَشَّنَ
      nuḵaššana
      تُخَشَّنَا
      tuḵaššanā
      يُخَشَّنَا
      yuḵaššanā
      نُخَشَّنَ
      nuḵaššana
      تُخَشَّنُوا
      tuḵaššanū
      يُخَشَّنُوا
      yuḵaššanū
      f تُخَشَّنِي
      tuḵaššanī
      تُخَشَّنَ
      tuḵaššana
      تُخَشَّنَا
      tuḵaššanā
      تُخَشَّنَّ
      tuḵaššanna
      يُخَشَّنَّ
      yuḵaššanna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُخَشَّنْ
      ʔuḵaššan
      تُخَشَّنْ
      tuḵaššan
      يُخَشَّنْ
      yuḵaššan
      نُخَشَّنْ
      nuḵaššan
      تُخَشَّنَا
      tuḵaššanā
      يُخَشَّنَا
      yuḵaššanā
      نُخَشَّنْ
      nuḵaššan
      تُخَشَّنُوا
      tuḵaššanū
      يُخَشَّنُوا
      yuḵaššanū
      f تُخَشَّنِي
      tuḵaššanī
      تُخَشَّنْ
      tuḵaššan
      تُخَشَّنَا
      tuḵaššanā
      تُخَشَّنَّ
      tuḵaššanna
      يُخَشَّنَّ
      yuḵaššanna

      Etymology 1.3

      [edit]

        Pronunciation

        [edit]

        Adjective

        [edit]

        خَشِن • (ḵašin) (feminine خَشِنَة (ḵašina), common plural خِشَان (ḵišān), elative أَخْشَن (ʔaḵšan))

        1. rough (not smooth), hard to the touch; coarse (not fine)
          Antonym: نَاعِم (nāʕim)
          • c. 1200, يحيى بن محمد بن أحمد بن العوام [yaḥyā ibn muḥammad ibn ʔaḥmad ibn al-ʕawwām], edited by José Antonio Banqueri, كتاب الفلاحة [Book on Agriculture], volume 2, Madrid: Imprenta Real, published 1802IA, Cap. 29, Art. 15, pages 386–387:
            وَٱلشَّكْوَسُ قَالَ أَبُو ٱلْخَيْرِ وَغَيْرِهِ هُوَ ٱلْوَرْدُ ٱلْفَحْصِيُّ وَقِيلَ ٱلْبَرِيُّ وَهُوَ نَوْعَانِ أَحَدُهُمَا يُسَمَّى بِٱلْعَجَمِيَّةِ ٱلرَّحْبَلُ وَرَقُهُ فِي قَدْرِ وَرَقِ ٱلزَّيْتُونِ وَأَطْوَلُ وَأَعْرَضُ أََغْبَرُ أَحْرَشُ وَأَغْصَانُهُ خَشِنَةٌ صُلْبَةٌ إِلَى ٱلْبَيَاضِ مَا هِيَ تَطْلَعُ فِي زَمَنِ ٱلرَّبِيعِ نُوْرُهُ كَٱلْوَرْدِ حَمْرَاءُ فَائِتَةٌ وَفِي وَسَطِهَا صُفْرَةٌ وَهَذَا هُوَ ٱلْمُسَمَّى ٱلْوَرْدُ ٱلْفَحْصِيُّ وَيُقَالُ إِنَّ ٱلْوَرْدَ إِنْ رَكِبَ فِيهِ فَيَنْجِبُ وَٱلنَّوْعُ ٱلثَّانِي مِنَ ٱلشَّكْوَسِ وَرَقُهُ أَصْغَرُ مِنْ وَرَقِ ٱلْأَوَّلِ وَأَشَدُّ خُضْرَةً وَهًوَ أَحْرَشُ بَيْنَ ٱلْاِسْتِدَارِ وَٱلطُّولِ وَأَغْصَانِهِ إِلَى ٱلْحَمْرَاءِ مَا هِيَ تَطْلَعُ وَرْدًا أَبْيَضَا نَاصِعَةً فِي وَسَطِهَا وَكِلَاهُمَا لَاحِقٌ بِٱلْأَشْجَارِ.
            waš-šakwasu qāla ʔabū l-ḵayri waḡayrihi huwa l-wardu l-faḥṣiyyu waqīla l-bariyyu wahuwa nawʕāni ʔaḥaduhumā yusammā bi-l-ʕajamiyyati r-raḥbalu waraquhu fī qadri waraqi z-zaytūni waʔaṭwalu waʔaʕraḍu ʔaaḡbaru ʔaḥrašu waʔaḡṣānuhu ḵašinatun ṣulbatun ʔilā l-bayāḍi mā hiya taṭlaʕu fī zamani r-rabīʕi nuwruhu kal-wardi ḥamrāʔu fāʔitatun wafī wasaṭihā ṣufratun wahaḏā huwa l-musammā l-wardu l-faḥṣiyyu wayuqālu ʔinna l-warda ʔin rakiba fīhi fayanjibu wan-nawʕu ṯ-ṯānī mina š-šakwasi waraquhu ʔaṣḡaru min waraqi l-ʔawwali waʔašaddu ḵuḍratan wahanwa ʔaḥrašu bayna l-istidāri waṭ-ṭūli waʔaḡṣānihi ʔilā l-ḥamrāʔi mā hiya taṭlaʕu wardan ʔabyaḍā nāṣiʕatan fī wasaṭihā wakilāhumā lāḥiqun bi-l-ʔašjāri.
            And the rockrose, say Abū al-Ḵayr and others, is the field rose, and also the land rose, it is said, and there are two kinds: One is called in Berber raḥbal and its leaves are of the dimensions of the leaves of the olive but longer and wider, more gray and rugged, and its branches are rough, stiff and lean into white, and in spring it blossoms in roses of a red hue you almost miss, and in their mid there is yellow and this is called field rose, and it is said that if a rose is grafted onto it it will prevail. The second kind of rockrose has smaller leaves than the first, of a more intense green, and it is more rugged around and along, and its branches lean into red and spawn white roses, vivid in the middle. And both liaise with trees.
        2. rude, uncouth, rough of manners
          Synonyms: شَدِيد (šadīd), غَلِيظ (ḡalīẓ), عَنِيف (ʕanīf)
          Antonyms: لَيِّن (layyin), رَفِيق (rafīq), لَطِيف (laṭīf)
        3. tough (life)
        4. hoarse, gruff, raspy, gravelly
          Antonym: نَاعِم (nāʕim)
        Declension
        [edit]
        Declension of adjective خَشِن (ḵašin)
        singular masculine feminine
        basic singular triptote singular triptote in ـَة (-a)
        indefinite definite indefinite definite
        informal خَشِن
        ḵašin
        الْخَشِن
        al-ḵašin
        خَشِنَة
        ḵašina
        الْخَشِنَة
        al-ḵašina
        nominative خَشِنٌ
        ḵašinun
        الْخَشِنُ
        al-ḵašinu
        خَشِنَةٌ
        ḵašinatun
        الْخَشِنَةُ
        al-ḵašinatu
        accusative خَشِنًا
        ḵašinan
        الْخَشِنَ
        al-ḵašina
        خَشِنَةً
        ḵašinatan
        الْخَشِنَةَ
        al-ḵašinata
        genitive خَشِنٍ
        ḵašinin
        الْخَشِنِ
        al-ḵašini
        خَشِنَةٍ
        ḵašinatin
        الْخَشِنَةِ
        al-ḵašinati
        dual masculine feminine
        indefinite definite indefinite definite
        informal خَشِنَيْن
        ḵašinayn
        الْخَشِنَيْن
        al-ḵašinayn
        خَشِنَتَيْن
        ḵašinatayn
        الْخَشِنَتَيْن
        al-ḵašinatayn
        nominative خَشِنَانِ
        ḵašināni
        الْخَشِنَانِ
        al-ḵašināni
        خَشِنَتَانِ
        ḵašinatāni
        الْخَشِنَتَانِ
        al-ḵašinatāni
        accusative خَشِنَيْنِ
        ḵašinayni
        الْخَشِنَيْنِ
        al-ḵašinayni
        خَشِنَتَيْنِ
        ḵašinatayni
        الْخَشِنَتَيْنِ
        al-ḵašinatayni
        genitive خَشِنَيْنِ
        ḵašinayni
        الْخَشِنَيْنِ
        al-ḵašinayni
        خَشِنَتَيْنِ
        ḵašinatayni
        الْخَشِنَتَيْنِ
        al-ḵašinatayni
        plural masculine feminine
        basic broken plural triptote basic broken plural triptote
        indefinite definite indefinite definite
        informal خِشَان
        ḵišān
        الْخِشَان
        al-ḵišān
        خِشَان
        ḵišān
        الْخِشَان
        al-ḵišān
        nominative خِشَانٌ
        ḵišānun
        الْخِشَانُ
        al-ḵišānu
        خِشَانٌ
        ḵišānun
        الْخِشَانُ
        al-ḵišānu
        accusative خِشَانًا
        ḵišānan
        الْخِشَانَ
        al-ḵišāna
        خِشَانًا
        ḵišānan
        الْخِشَانَ
        al-ḵišāna
        genitive خِشَانٍ
        ḵišānin
        الْخِشَانِ
        al-ḵišāni
        خِشَانٍ
        ḵišānin
        الْخِشَانِ
        al-ḵišāni
        Descendants
        [edit]
        • → Ottoman Turkish: خشین (haşin)
          • Turkish: haşin
          • →⇒ Bulgarian: Хашнов (Hašnov)

        Persian

        [edit]

        Etymology

        [edit]

          Borrowed from Arabic خَشِن (ḵašin).

          Adjective

          [edit]

          خشن • (xašen)

          1. rough, rude, coarse, harsh
            Synonyms: جنگره (jangara), تندخو (tond-xu), زمخت (zomoxt)