رفیق

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: رفيق, رقيق, and رفيف

Persian[edit]

Etymology[edit]

From Arabic رَفِيق (rafīq).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

Dari رفیق
Iranian Persian رفیق
Tajik рафиқ (rafiq)

رفیق (rafiq) (plural رفیقان (rafiqân) or رفیق‌ها (rafiq-hâ) or رفقا (rofaqâ))

  1. friend, mate, pal, companion
  2. rafiq (a rank in the order of the assassins)
  3. comrade (fellow socialist, communist or other very politically leftist person)
    • فروردین ۱۳۵۳. چریکهای فدائی خلق. آموزشهایی برای جنگ چریکی در شهر. ص ۱۲.
      در واقعه نیروی هوائی سه رفیق ارزنده بخاطر همین عدم تحرک شهید گشتند.
      dar vâqe'e-ye niru-ye havâ'i se rafiq-e arzande bexâter-e hamin adam-e taharrok šahid gaštand.
      In the Air Force incident three valueable comrades were martyred because of this lack of mobility.

Inflection[edit]