فعلي

See also: فعلی

Arabic

Root
ف ع ل (f ʕ l)
18 terms

Etymology 1

Etymology tree

Arabic فِعْل (fiʕl)

Arabic ـِيّ (-iyy)

Arabic فعلي

From فِعْل (fiʕl, “action, deed, efficacy, verb”) + ـِيّ (-iyy).

Pronunciation

• IPA^(key): /fiʕ.lijj/
• Rhymes: -ijj

Adjective

فِعْلِيّ • (fiʕliyy) (feminine فِعْلِيَّة (fiʕliyya), masculine plural فِعْلِيُّون (fiʕliyyūn), feminine plural فِعْلِيَّات (fiʕliyyāt))

1. actual, real
2. effective, efficacious
3. (grammar) active
4. (grammar) transitive
5. (grammar) deverbal, derived from a verb

Declension

Declension of adjective فِعْلِيّ (fiʕliyy)

singular	masculine		feminine
	basic singular triptote		singular triptote in ـَة (-a)
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	فِعْلِي fiʕlī	الْفِعْلِي al-fiʕlī	فِعْلِيَّة fiʕliyya	الْفِعْلِيَّة al-fiʕliyya
nominative	فِعْلِيٌّ fiʕliyyun	الْفِعْلِيُّ al-fiʕliyyu	فِعْلِيَّةٌ fiʕliyyatun	الْفِعْلِيَّةُ al-fiʕliyyatu
accusative	فِعْلِيًّا fiʕliyyan	الْفِعْلِيَّ al-fiʕliyya	فِعْلِيَّةً fiʕliyyatan	الْفِعْلِيَّةَ al-fiʕliyyata
genitive	فِعْلِيٍّ fiʕliyyin	الْفِعْلِيِّ al-fiʕliyyi	فِعْلِيَّةٍ fiʕliyyatin	الْفِعْلِيَّةِ al-fiʕliyyati
dual	masculine		feminine
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	فِعْلِيَّيْن fiʕliyyayn	الْفِعْلِيَّيْن al-fiʕliyyayn	فِعْلِيَّتَيْن fiʕliyyatayn	الْفِعْلِيَّتَيْن al-fiʕliyyatayn
nominative	فِعْلِيَّانِ fiʕliyyāni	الْفِعْلِيَّانِ al-fiʕliyyāni	فِعْلِيَّتَانِ fiʕliyyatāni	الْفِعْلِيَّتَانِ al-fiʕliyyatāni
accusative	فِعْلِيَّيْنِ fiʕliyyayni	الْفِعْلِيَّيْنِ al-fiʕliyyayni	فِعْلِيَّتَيْنِ fiʕliyyatayni	الْفِعْلِيَّتَيْنِ al-fiʕliyyatayni
genitive	فِعْلِيَّيْنِ fiʕliyyayni	الْفِعْلِيَّيْنِ al-fiʕliyyayni	فِعْلِيَّتَيْنِ fiʕliyyatayni	الْفِعْلِيَّتَيْنِ al-fiʕliyyatayni
plural	masculine		feminine
	sound masculine plural		sound feminine plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	فِعْلِيِّين fiʕliyyīn	الْفِعْلِيِّين al-fiʕliyyīn	فِعْلِيَّات fiʕliyyāt	الْفِعْلِيَّات al-fiʕliyyāt
nominative	فِعْلِيُّونَ fiʕliyyūna	الْفِعْلِيُّونَ al-fiʕliyyūna	فِعْلِيَّاتٌ fiʕliyyātun	الْفِعْلِيَّاتُ al-fiʕliyyātu
accusative	فِعْلِيِّينَ fiʕliyyīna	الْفِعْلِيِّينَ al-fiʕliyyīna	فِعْلِيَّاتٍ fiʕliyyātin	الْفِعْلِيَّاتِ al-fiʕliyyāti
genitive	فِعْلِيِّينَ fiʕliyyīna	الْفِعْلِيِّينَ al-fiʕliyyīna	فِعْلِيَّاتٍ fiʕliyyātin	الْفِعْلِيَّاتِ al-fiʕliyyāti

Descendants

• → Persian: فعلی (fe'li)
• → Ottoman Turkish: فعلی (fiili)
  • > Turkish: fiili (inherited)

Etymology 2

Verb

فَعِّلِي • (faʕʕilī) (form II) /faʕ.ʕi.liː/

1. second-person feminine singular imperative of فَعَّلَ (faʕʕala)

References

• Steingass, Francis Joseph (1884), “فعلي”, in The Student's Arabic–English Dictionary‎^[1], London: W.H. Allen