कपाल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit कपाल (kapā́la).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

कपाल (kapālf (Urdu spelling کپال‎)

  1. (anatomy) skull

Nepali[edit]

Noun[edit]

कपाल (kapāl)

  1. hair
  2. head

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *kapā́las, from Proto-Indo-Iranian *kapā́las, from late Proto-Indo-European *kapōlo- (head, bowl). Cognate with Old English hafola.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

कपाल (kapā́lam

  1. skull, cranium
  2. bowl

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कपाल (kapā́la)
Singular Dual Plural
Nominative कपालः
kapā́laḥ
कपालौ
kapā́lau
कपालाः / कपालासः¹
kapā́lāḥ / kapā́lāsaḥ¹
Vocative कपाल
kápāla
कपालौ
kápālau
कपालाः / कपालासः¹
kápālāḥ / kápālāsaḥ¹
Accusative कपालम्
kapā́lam
कपालौ
kapā́lau
कपालान्
kapā́lān
Instrumental कपालेन
kapā́lena
कपालाभ्याम्
kapā́lābhyām
कपालैः / कपालेभिः¹
kapā́laiḥ / kapā́lebhiḥ¹
Dative कपालाय
kapā́lāya
कपालाभ्याम्
kapā́lābhyām
कपालेभ्यः
kapā́lebhyaḥ
Ablative कपालात्
kapā́lāt
कपालाभ्याम्
kapā́lābhyām
कपालेभ्यः
kapā́lebhyaḥ
Genitive कपालस्य
kapā́lasya
कपालयोः
kapā́layoḥ
कपालानाम्
kapā́lānām
Locative कपाले
kapā́le
कपालयोः
kapā́layoḥ
कपालेषु
kapā́leṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]