कपाल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit कपाल (kapāla).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

कपाल (kapālf (Urdu spelling کپال)

  1. (anatomy) skull

Nepali[edit]

Noun[edit]

कपाल (kapāl)

  1. hair
  2. head

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *kapōlo- (head, bowl). Cognate with Old English hafola.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kɐˈpɑː.l̪ɐ/

Noun[edit]

कपाल (kapālam

  1. skull, cranium
  2. bowl

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of कपाल
Nom. sg. कपालः (kapālaḥ)
Gen. sg. कपालस्य (kapālasya)
Singular Dual Plural
Nominative कपालः (kapālaḥ) कपालौ (kapālau) कपालाः (kapālāḥ)
Vocative कपाल (kapāla) कपालौ (kapālau) कपालाः (kapālāḥ)
Accusative कपालम् (kapālam) कपालौ (kapālau) कपालान् (kapālān)
Instrumental कपालेन (kapālena) कपालाभ्याम् (kapālābhyām) कपालैः (kapālaiḥ)
Dative कपालाय (kapālāya) कपालाभ्याम् (kapālābhyām) कपालेभ्यः (kapālebhyaḥ)
Ablative कपालात् (kapālāt) कपालाभ्याम् (kapālābhyām) कपालेभ्यः (kapālebhyaḥ)
Genitive कपालस्य (kapālasya) कपालयोः (kapālayoḥ) कपालानाम् (kapālānām)
Locative कपाले (kapāle) कपालयोः (kapālayoḥ) कपालेषु (kapāleṣu)

Descendants[edit]