गर्भ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit गर्भ ‎(garbha).

Noun[edit]

गर्भ ‎(garbhm ‎(Urdu spelling گربھ)

  1. womb

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *gʷelbʰ-. Compare Ancient Greek δελφύς ‎(delphús, womb).

Noun[edit]

गर्भ ‎(garbham

  1. foetus, embryo
  2. conception
  3. womb
  4. child
  5. offspring, descent

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of गर्भ
Nom. sg. गर्भः ‎(garbhaḥ)
Gen. sg. गर्भस्य ‎(garbhasya)
Singular Dual Plural
Nominative गर्भः ‎(garbhaḥ) गर्भौ ‎(garbhau) गर्भाः ‎(garbhāḥ)
Vocative गर्भ ‎(garbha) गर्भौ ‎(garbhau) गर्भाः ‎(garbhāḥ)
Accusative गर्भम् ‎(garbham) गर्भौ ‎(garbhau) गर्भान् ‎(garbhān)
Instrumental गर्भेन ‎(garbhena) गर्भाभ्याम् ‎(garbhābhyām) गर्भैः ‎(garbhaiḥ)
Dative गर्भाय ‎(garbhāya) गर्भाभ्याम् ‎(garbhābhyām) गर्भेभ्यः ‎(garbhebhyaḥ)
Ablative गर्भात् ‎(garbhāt) गर्भाभ्याम् ‎(garbhābhyām) गर्भेभ्यः ‎(garbhebhyaḥ)
Genitive गर्भस्य ‎(garbhasya) गर्भयोः ‎(garbhayoḥ) गर्भानाम् ‎(garbhānām)
Locative गर्भे ‎(garbhe) गर्भयोः ‎(garbhayoḥ) गर्भेषु ‎(garbheṣu)