गर्भ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: ग्रभ्

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sanskrit गर्भ(garbha).

Noun[edit]

गर्भ ‎(garbhm ‎(Urdu spelling گربھ)

  1. womb

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *gʷelbʰ-. Compare Ancient Greek δελφύς(delphús, womb).

Noun[edit]

गर्भ ‎(garbham

  1. foetus, embryo
  2. conception
  3. womb
  4. child
  5. offspring, descent

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of गर्भ
Nom. sg. गर्भः(garbhaḥ)
Gen. sg. गर्भस्य(garbhasya)
Singular Dual Plural
Nominative गर्भः(garbhaḥ) गर्भौ(garbhau) गर्भाः(garbhāḥ)
Vocative गर्भ(garbha) गर्भौ(garbhau) गर्भाः(garbhāḥ)
Accusative गर्भम्(garbham) गर्भौ(garbhau) गर्भान्(garbhān)
Instrumental गर्भेन(garbhena) गर्भाभ्याम्(garbhābhyām) गर्भैः(garbhaiḥ)
Dative गर्भाय(garbhāya) गर्भाभ्याम्(garbhābhyām) गर्भेभ्यः(garbhebhyaḥ)
Ablative गर्भात्(garbhāt) गर्भाभ्याम्(garbhābhyām) गर्भेभ्यः(garbhebhyaḥ)
Genitive गर्भस्य(garbhasya) गर्भयोः(garbhayoḥ) गर्भानाम्(garbhānām)
Locative गर्भे(garbhe) गर्भयोः(garbhayoḥ) गर्भेषु(garbheṣu)