मुण्ड

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Adjective[edit]

मुण्ड ‎(muṇḍa)

  1. bald, shaved (Mn., MBh., etc.)
  2. hornless (Var.)
  3. pruned (MBh.)
  4. blunt (Kathās.)
  5. of grain, without a beard (L.)
  6. low, mean (W.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of मुण्ड
Nom. sg. मुण्डः ‎(muṇḍaḥ)
Gen. sg. मुण्डस्य ‎(muṇḍasya)
Singular Dual Plural
Nominative मुण्डः ‎(muṇḍaḥ) मुण्डौ ‎(muṇḍau) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Vocative मुण्ड ‎(muṇḍa) मुण्डौ ‎(muṇḍau) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Accusative मुण्डम् ‎(muṇḍam) मुण्डौ ‎(muṇḍau) मुण्डान् ‎(muṇḍān)
Instrumental मुण्डेन ‎(muṇḍena) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डैः ‎(muṇḍaiḥ)
Dative मुण्डाय ‎(muṇḍāya) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Ablative मुण्डात् ‎(muṇḍāt) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Genitive मुण्डस्य ‎(muṇḍasya) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डानाम् ‎(muṇḍānām)
Locative मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डेषु ‎(muṇḍeṣu)
Feminine ā-stem declension of मुण्ड
Nom. sg. मुण्डा ‎(muṇḍā)
Gen. sg. मुण्डायाः ‎(muṇḍāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative मुण्डा ‎(muṇḍā) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Vocative मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Accusative मुण्डाम् ‎(muṇḍām) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Instrumental मुण्डया ‎(muṇḍayā) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डाभिः ‎(muṇḍābhiḥ)
Dative मुण्डायै ‎(muṇḍāyai) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डाभ्यः ‎(muṇḍābhyaḥ)
Ablative मुण्डायाः ‎(muṇḍāyāḥ) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डाभ्यः ‎(muṇḍābhyaḥ)
Genitive मुण्डायाः ‎(muṇḍāyāḥ) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डानाम् ‎(muṇḍānām)
Locative मुण्डायाम् ‎(muṇḍāyām) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डासु ‎(muṇḍāsu)
Neuter a-stem declension of मुण्ड
Nom. sg. मुण्डम् ‎(muṇḍam)
Gen. sg. मुण्डस्य ‎(muṇḍasya)
Singular Dual Plural
Nominative मुण्डम् ‎(muṇḍam) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डानि ‎(muṇḍāni)
Vocative मुण्ड ‎(muṇḍa) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डानि ‎(muṇḍāni)
Accusative मुण्डम् ‎(muṇḍam) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डानि ‎(muṇḍāni)
Instrumental मुण्डेन ‎(muṇḍena) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डैः ‎(muṇḍaiḥ)
Dative मुण्डा ‎(muṇḍā) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Ablative मुण्डात् ‎(muṇḍāt) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Genitive मुण्डस्य ‎(muṇḍasya) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डानाम् ‎(muṇḍānām)
Locative मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डेषु ‎(muṇḍeṣu)

Noun[edit]

मुण्ड ‎(muṇḍam

  1. bald man (MBh.)
  2. tree trunk (W.)
  3. barber (L.)
  4. name of a दैत्य ‎(daitya, a class of demons), राहु ‎(Rāhu) (Hariv.)
  5. name of a king (Buddh.)
  6. (in the plural) name of a people (MBh.)
  7. (in the plural) name of a dynasty (VP.)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of मुण्ड
Nom. sg. मुण्डः ‎(muṇḍaḥ)
Gen. sg. मुण्डस्य ‎(muṇḍasya)
Singular Dual Plural
Nominative मुण्डः ‎(muṇḍaḥ) मुण्डौ ‎(muṇḍau) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Vocative मुण्ड ‎(muṇḍa) मुण्डौ ‎(muṇḍau) मुण्डाः ‎(muṇḍāḥ)
Accusative मुण्डम् ‎(muṇḍam) मुण्डौ ‎(muṇḍau) मुण्डान् ‎(muṇḍān)
Instrumental मुण्डेन ‎(muṇḍena) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डैः ‎(muṇḍaiḥ)
Dative मुण्डाय ‎(muṇḍāya) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Ablative मुण्डात् ‎(muṇḍāt) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Genitive मुण्डस्य ‎(muṇḍasya) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डानाम् ‎(muṇḍānām)
Locative मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डेषु ‎(muṇḍeṣu)

Noun[edit]

मुण्ड ‎(muṇḍan

  1. shaven head, head (Kāv., Rājat.)
  2. iron (L.)
  3. myrrh (L.)

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of मुण्ड
Nom. sg. मुण्डम् ‎(muṇḍam)
Gen. sg. मुण्डस्य ‎(muṇḍasya)
Singular Dual Plural
Nominative मुण्डम् ‎(muṇḍam) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डानि ‎(muṇḍāni)
Vocative मुण्ड ‎(muṇḍa) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डानि ‎(muṇḍāni)
Accusative मुण्डम् ‎(muṇḍam) मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डानि ‎(muṇḍāni)
Instrumental मुण्डेन ‎(muṇḍena) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डैः ‎(muṇḍaiḥ)
Dative मुण्डा ‎(muṇḍā) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Ablative मुण्डात् ‎(muṇḍāt) मुण्डाभ्याम् ‎(muṇḍābhyām) मुण्डेभ्यः ‎(muṇḍebhyaḥ)
Genitive मुण्डस्य ‎(muṇḍasya) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डानाम् ‎(muṇḍānām)
Locative मुण्डे ‎(muṇḍe) मुण्डयोः ‎(muṇḍayoḥ) मुण्डेषु ‎(muṇḍeṣu)

References[edit]

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0822