रसा

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-Aryan *HrásaH, from Proto-Indo-Iranian *HrásaH, from Proto-Indo-European *Hróseh₂. Cognate with Latin rōs, Lithuanian rasà.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

रसा (rásāf

  1. moisture, humidity

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of रसा (rásā)
Singular Dual Plural
Nominative रसा
rásā
रसे
ráse
रसाः
rásāḥ
Vocative रसे
ráse
रसे
ráse
रसाः
rásāḥ
Accusative रसाम्
rásām
रसे
ráse
रसाः
rásāḥ
Instrumental रसया / रसा¹
rásayā / rásā¹
रसाभ्याम्
rásābhyām
रसाभिः
rásābhiḥ
Dative रसायै
rásāyai
रसाभ्याम्
rásābhyām
रसाभ्यः
rásābhyaḥ
Ablative रसायाः
rásāyāḥ
रसाभ्याम्
rásābhyām
रसाभ्यः
rásābhyaḥ
Genitive रसायाः
rásāyāḥ
रसयोः
rásayoḥ
रसानाम्
rásānām
Locative रसायाम्
rásāyām
रसयोः
rásayoḥ
रसासु
rásāsu
Notes
  • ¹Vedic

Proper noun[edit]

रसा (rásāf

  1. the Volga river

Declension[edit]

Feminine ā-stem declension of रसा (rásā)
Singular Dual Plural
Nominative रसा
rásā
रसे
ráse
रसाः
rásāḥ
Vocative रसे
ráse
रसे
ráse
रसाः
rásāḥ
Accusative रसाम्
rásām
रसे
ráse
रसाः
rásāḥ
Instrumental रसया / रसा¹
rásayā / rásā¹
रसाभ्याम्
rásābhyām
रसाभिः
rásābhiḥ
Dative रसायै
rásāyai
रसाभ्याम्
rásābhyām
रसाभ्यः
rásābhyaḥ
Ablative रसायाः
rásāyāḥ
रसाभ्याम्
rásābhyām
रसाभ्यः
rásābhyaḥ
Genitive रसायाः
rásāyāḥ
रसयोः
rásayoḥ
रसानाम्
rásānām
Locative रसायाम्
rásāyām
रसयोः
rásayoḥ
रसासु
rásāsu
Notes
  • ¹Vedic

References[edit]