लक्षण

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit लक्षण (lakṣaṇa).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /lək.ʂəɳ/, [l̪ək.ʃə̃ɳ]

Noun[edit]

लक्षण (lakṣaṇm

  1. sign, omen, premonition
  2. characteristic
  3. (medicine) symptom

Declension[edit]

Derived terms[edit]


Sanskrit[edit]

Alternative scripts[edit]

Etymology[edit]

लक्ष् (lakṣ, root) +‎ -अन (-ana)

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

लक्षण (lakṣaṇan

  1. sign, symbol, mark, token
  2. attribute, quality, characteristic
  3. description, definition
  4. a mark on the body (especially a lucky or auspicious one)
  5. designation, appellation

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of लक्षण (lakṣaṇa)
Singular Dual Plural
Nominative लक्षणम्
lakṣaṇam
लक्षणे
lakṣaṇe
लक्षणानि / लक्षणा¹
lakṣaṇāni / lakṣaṇā¹
Vocative लक्षण
lakṣaṇa
लक्षणे
lakṣaṇe
लक्षणानि / लक्षणा¹
lakṣaṇāni / lakṣaṇā¹
Accusative लक्षणम्
lakṣaṇam
लक्षणे
lakṣaṇe
लक्षणानि / लक्षणा¹
lakṣaṇāni / lakṣaṇā¹
Instrumental लक्षणेन
lakṣaṇena
लक्षणाभ्याम्
lakṣaṇābhyām
लक्षणैः / लक्षणेभिः¹
lakṣaṇaiḥ / lakṣaṇebhiḥ¹
Dative लक्षणाय
lakṣaṇāya
लक्षणाभ्याम्
lakṣaṇābhyām
लक्षणेभ्यः
lakṣaṇebhyaḥ
Ablative लक्षणात्
lakṣaṇāt
लक्षणाभ्याम्
lakṣaṇābhyām
लक्षणेभ्यः
lakṣaṇebhyaḥ
Genitive लक्षणस्य
lakṣaṇasya
लक्षणयोः
lakṣaṇayoḥ
लक्षणानाम्
lakṣaṇānām
Locative लक्षणे
lakṣaṇe
लक्षणयोः
lakṣaṇayoḥ
लक्षणेषु
lakṣaṇeṣu
Notes
  • ¹Vedic

Descendants[edit]

References[edit]