Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search


Etymology 1[edit]


समिति ‎(samitif

  1. coming together, meeting, assembly, council (RV., AV., MBh., BhP.)
  2. flock, herd (Kir.)
  3. association, society (BhP.)
  4. association and society personified as a goddess, the daughter of Prajāpati (BhP.)
  5. conspiracy, plot (RV., AV.)
  6. encounter, war, battle (Br., MBh., R.)
  7. sameness, likeness (L.)
  8. (Jain) the five rules of life or conduct (Sarvad.)
Feminine i-stem declension of समिति
Nom. sg. समितिः ‎(samitiḥ)
Gen. sg. समित्याः / समितेः ‎(samityāḥ / samiteḥ)
Singular Dual Plural
Nominative समितिः ‎(samitiḥ) समिती ‎(samitī) समितयः ‎(samitayaḥ)
Vocative समिते ‎(samite) समिती ‎(samitī) समितयः ‎(samitayaḥ)
Accusative समितिम् ‎(samitim) समिती ‎(samitī) समितीः ‎(samitīḥ)
Instrumental समित्या ‎(samityā) समितिभ्याम् ‎(samitibhyām) समितिभिः ‎(samitibhiḥ)
Dative समित्यै / समितये ‎(samityai / samitaye) समितिभ्याम् ‎(samitibhyām) समितिभ्यः ‎(samitibhyaḥ)
Ablative समित्याः / समितेः ‎(samityāḥ / samiteḥ) समितिभ्याम् ‎(samitibhyām) समितिभ्यः ‎(samitibhyaḥ)
Genitive समित्याः / समितेः ‎(samityāḥ / samiteḥ) समित्योः ‎(samityoḥ) समितीनाम् ‎(samitīnām)
Locative समित्याम् / समितौ ‎(samityām / samitau) समित्योः ‎(samityoḥ) समितिषु ‎(samitiṣu)

Etymology 2[edit]


समिति ‎(samiti) ‎(indeclinable)

  1. a sacred verse beginning with सम् (MW.)


  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1164