กุมภาพันธ์

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Thai[edit]

Etymology[edit]

From กุมภ (gum, pitcher) +‎ อาพันธ์ (affection; decoration; etc); literally "affection of the pitcher (Aquarius)"; believed to have been coined by Thewawong Waropakan (1858–1923) together with Phraya Si Sunthon Wohan (Noi Acharayangkun) (1822–1891);[1] first used officially in the edict of Rama V dated 1 April 1890.[2]

Pronunciation[edit]

Orthographicกุมภาพันธ์
k u m bʰ ā b ạ n dʰ ʻ
Phonemicกุม-ภา-พัน
k u m – bʰ ā – b ạ n
RomanizationPaiboongum-paa-pan
Royal Institutekum-pha-phan
(standard) IPA(key)/kum˧.pʰaː˧.pʰan˧/

Proper noun[edit]

กุมภาพันธ์ (gum-paa-pan)

  1. (เดือน~) February: the second month of the year under the solar calendar.

Abbreviations[edit]

Abbreviations

See also[edit]

References[edit]

  1. ^ ส.พลายน้อย (2019-04-12), “ชื่อ "วัน–เดือน" ของไทยมาจากไหน การใช้วันที่ ๑, ๒, ๓... เริ่มเมื่อใด?”, in ศิลปวัฒนธรรม[1] (in Thai), Bangkok: มติชน, retrieved 2020-01-01
  2. ^ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1890-04-01), “พระบรมราชโองการประกาศให้ใช้วันอย่างใหม่ [ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้การนับวันเดือนปีตามสุริยคติ และสถาปนารัตนโกสินทรศกขึ้น ทั้งนี้ วัน ๒ เดือน ๕ ขึ้น ๑ ค่ำ ปีฉลู ยังเป็นสัมฤทธิศก จุลศักราช ๑๒๕๐ ถือเป็นวันที่ ๑ เมษายน รัตนโกสินทรศก ๑๐๘]”, in ราชกิจจานุเบกษา[2] (in Thai), volume 5, issue 52, Bangkok: โรงพิมพ์อักษรพิมพการ, retrieved 2020-01-01, pages 451–456