ศาสตราจารย์

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Thai[edit]

Etymology[edit]

ศาสตร (art; science; scripture) +‎ อาจารย์ (aa-jaan, instructor; master; preceptor; teacher). Compare Khmer សាស្ត្រាចារ្យ (saahstraacaa).

Pronunciation[edit]

Orthographicศาสตราจารย์
ɕ ā s t r ā t͡ɕ ā r y ʻ
Phonemicสาด-ตฺรา-จาน
s ā ɗ – t ̥ r ā – t͡ɕ ā n
สาด-สะ-ตฺรา-จาน
s ā ɗ – s a – t ̥ r ā – t͡ɕ ā n
RomanizationPaiboonsàat-dtraa-jaansàat-sà-dtraa-jaan
Royal Institutesat-tra-chansat-sa-tra-chan
(standard) IPA(key)/saːt̚˨˩.traː˧.t͡ɕaːn˧//saːt̚˨˩.sa˨˩.traː˧.t͡ɕaːn˧/

Noun[edit]

ศาสตราจารย์ (sàat-dtraa-jaan)

  1. (education) professor. Abbreviation: ศ. (sɔ̌ɔ)

Derived terms[edit]

Synonyms

Related terms[edit]

Related terms