aandoenlijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From aandoen +‎ -lijk.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˌaːnˈdun.lək/
  • Hyphenation: aan‧doen‧lijk

Adjective[edit]

aandoenlijk (comparative aandoenlijker, superlative aandoenlijkst)

  1. moving, touching (stirring one's emotion, especially pity, sadness and empathy)
    Synonyms: aangrijpend, roerend
  2. (obsolete) sensitive, sentimental

Inflection[edit]

Inflection of aandoenlijk
uninflected aandoenlijk
inflected aandoenlijke
comparative aandoenlijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial aandoenlijk aandoenlijker het aandoenlijkst
het aandoenlijkste
indefinite m./f. sing. aandoenlijke aandoenlijkere aandoenlijkste
n. sing. aandoenlijk aandoenlijker aandoenlijkste
plural aandoenlijke aandoenlijkere aandoenlijkste
definite aandoenlijke aandoenlijkere aandoenlijkste
partitive aandoenlijks aandoenlijkers

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

  • Afrikaans: aandoenlik
  • West Frisian: oandwaanlik (calque)