aanmanen
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
aanmanen
Inflection
Conjugation of aanmanen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanmanen | |||
past singular | maande aan | |||
past participle | aangemaand | |||
infinitive | aanmanen | |||
gerund | aanmanen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | maan aan | maande aan | aanmaan | aanmaande |
2nd person sing. (jij) | maant aan, maan aan2 | maande aan | aanmaant | aanmaande |
2nd person sing. (u) | maant aan | maande aan | aanmaant | aanmaande |
2nd person sing. (gij) | maant aan | maande aan | aanmaant | aanmaande |
3rd person singular | maant aan | maande aan | aanmaant | aanmaande |
plural | manen aan | maanden aan | aanmanen | aanmaanden |
subjunctive sing.1 | mane aan | maande aan | aanmane | aanmaande |
subjunctive plur.1 | manen aan | maanden aan | aanmanen | aanmaanden |
imperative sing. | maan aan | |||
imperative plur.1 | maant aan | |||
participles | aanmanend | aangemaand | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |