beiða

See also: Běidà

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈpeiːða/
• Rhymes: -eiːða

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Indo-European *bʰeydʰ-

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Indo-European *bʰoydʰéyeti

Proto-Germanic *baidijaną

Old Norse beiða

Icelandic beiða

From Old Norse beiða, from Proto-Germanic *baidijaną.

Verb

beiða (weak verb, third-person singular past indicative beiddi, supine beitt)

1. to ask, to request [with accusative and genitive]

   Synonyms: biðja, beiðast

Conjugation

beiða – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að beiða
supine sagnbót		beitt
present participle lýsingarháttur nútíðar		beiðandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	beiði	beiddi		beiði	beiddi
	þú	beiðir	beiddir		beiðir	beiddir
	hann, hún, það	beiðir	beiddi		beiði	beiddi
plural	við	beiðum	beiddum		beiðum	beiddum
	þið	beiðið	beidduð		beiðið	beidduð
	þeir, þær, þau	beiða	beiddu		beiði	beiddu
		imperative boðháttur
singular	þú	beið (þú), beiddu
plural	þið	beiðið (þið), beiðiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

beiðast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að beiðast
supine sagnbót		beiðst
present participle lýsingarháttur nútíðar		beiðandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	beiðist	beiddist		beiðist	beiddist
	þú	beiðist	beiddist		beiðist	beiddist
	hann, hún, það	beiðist	beiddist		beiðist	beiddist
plural	við	beiðumst	beiddumst		beiðumst	beiddumst
	þið	beiðist	beiddust		beiðist	beiddust
	þeir, þær, þau	beiðast	beiddust		beiðist	beiddust
		imperative boðháttur
singular	þú	beiðst (þú), beiðstu
plural	þið	beiðist (þið), beiðisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

beiddur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	beiddur	beidd	beitt	beiddir	beiddar	beidd
accusative (þolfall)	beiddan	beidda	beitt	beidda	beiddar	beidd
dative (þágufall)	beiddum	beiddri	beiddu	beiddum	beiddum	beiddum
genitive (eignarfall)	beidds	beiddrar	beidds	beiddra	beiddra	beiddra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	beiddi	beidda	beidda	beiddu	beiddu	beiddu
accusative (þolfall)	beidda	beiddu	beidda	beiddu	beiddu	beiddu
dative (þágufall)	beidda	beiddu	beidda	beiddu	beiddu	beiddu
genitive (eignarfall)	beidda	beiddu	beidda	beiddu	beiddu	beiddu

Etymology 2

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Noun

beiða f (genitive singular beiðu, nominative plural beiður)

1. (rare) mantis, praying mantis

Declension

Declension of beiða (feminine)

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	beiða	beiðan	beiður	beiðurnar
accusative	beiðu	beiðuna	beiður	beiðurnar
dative	beiðu	beiðunni	beiðum	beiðunum
genitive	beiðu	beiðunnar	beiða	beiðanna

References

• “beiða”, in Íðorðabanki [Terminology Bank] (in Icelandic), Reykjavík: The Árni Magnússon Institute for Icelandic Studies, 2002–2024

Old Norse

Etymology

Causative of bíða. From Proto-Germanic *baidijaną (“to demand”),

Verb

beiða (singular past indicative beiddi, plural past indicative beiddu, past participle beiddr)

1. to ask, beg, request
   1. to ask [with accusative or dative ‘someone’, along with genitive ‘for something’]
   2. beiða lǫgbeiðing

      to make a lawful request

      [with accusative]

Conjugation

Conjugation of beiða — active (weak class 1)

infinitive	beiða
present participle	beiðandi
past participle	beiddr
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	beiði	beidda		beiða	beidda
2nd person singular	beiðir	beiddir		beiðir	beiddir
3rd person singular	beiðir	beiddi		beiði	beiddi
1st person plural	beiðum	beiddum		beiðim	beiddim
2nd person plural	beiðið	beidduð		beiðið	beiddið
3rd person plural	beiða	beiddu		beiði	beiddi
imperative	present
2nd person singular	beið, beiði
1st person plural	beiðum
2nd person plural	beiðið

Conjugation of beiða — mediopassive (weak class 1)

infinitive	beiðask
present participle	beiðandisk
past participle	beizk
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	beiðumk	beiddumk		beiðumk	beiddumk
2nd person singular	beiðisk	beiddisk		beiðisk	beiddisk
3rd person singular	beiðisk	beiddisk		beiðisk	beiddisk
1st person plural	beiðumsk	beiddumsk		beiðimsk	beiddimsk
2nd person plural	beiðizk	beidduzk		beiðizk	beiddizk
3rd person plural	beiðask	beiddusk		beiðisk	beiddisk
imperative	present
2nd person singular	beizk, beiðisk
1st person plural	beiðumsk
2nd person plural	beiðizk

Derived terms

• beiddr (“unwilling, reluctant”)
• beiðing f (“request, demand”)
• beiðni f (“request, demand”)
• beiðsla f (“request, demand”)
• beizla f (“request, demand”)

Related terms

• bíða (“to wait, abide”)

Descendants

• Icelandic: beiða
• Faroese: beiða
• Old Swedish: bēþa
  • ⇒ Old Swedish: bēþas (from passive)
    • Swedish: bedas

Further reading

• Zoëga, Geir T. (1910), “beiða”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press, page 45; also available at the Internet Archive