broić

See also: broic

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *brojiti.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈbrɔ.it͡ɕ/

• (Masovia):
  • (Łowicz) IPA^(key): [ˈbrɔ.jit͡ɕ]
• (Lesser Poland):
  • (Goral):
    • (Żywiec) IPA^(key): [ˈbrɔ.it͡ɕ]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔit͡ɕ
• Syllabification: bro‧ić

Verb

broić impf (perfective nabroić or zbroić)

1. (intransitive) to romp, to frolic
2. (intransitive) to make mischief, to misbehave

   Synonyms: psocić, rozrabiać

Conjugation

Conjugation of broić impf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		broić
present tense	1st	broję			broimy
	2nd	broisz			broicie
	3rd	broi			broją
	impersonal	broi się
past tense	1st	broiłem, -(e)m broił	broiłam, -(e)m broiła	broiłom, -(e)m broiło	broiliśmy, -(e)śmy broili	broiłyśmy, -(e)śmy broiły
	2nd	broiłeś, -(e)ś broił	broiłaś, -(e)ś broiła	broiłoś, -(e)ś broiło	broiliście, -(e)ście broili	broiłyście, -(e)ście broiły
	3rd	broił	broiła	broiło	broili	broiły
	impersonal	brojono
future tense	1st	będę broił, będę broić	będę broiła, będę broić	będę broiło, będę broić	będziemy broili, będziemy broić	będziemy broiły, będziemy broić
	2nd	będziesz broił, będziesz broić	będziesz broiła, będziesz broić	będziesz broiło, będziesz broić	będziecie broili, będziecie broić	będziecie broiły, będziecie broić
	3rd	będzie broił, będzie broić	będzie broiła, będzie broić	będzie broiło, będzie broić	będą broili, będą broić	będą broiły, będą broić
	impersonal	będzie broić się
conditional	1st	broiłbym, bym broił	broiłabym, bym broiła	broiłobym, bym broiło	broilibyśmy, byśmy broili	broiłybyśmy, byśmy broiły
	2nd	broiłbyś, byś broił	broiłabyś, byś broiła	broiłobyś, byś broiło	broilibyście, byście broili	broiłybyście, byście broiły
	3rd	broiłby, by broił	broiłaby, by broiła	broiłoby, by broiło	broiliby, by broili	broiłyby, by broiły
	impersonal	brojono by
imperative	1st	niech broję			brójmy
	2nd	brój			brójcie
	3rd	niech broi			niech broją
active adjectival participle		brojący	brojąca	brojące	brojący	brojące
contemporary adverbial participle		brojąc
verbal noun		brojenie

Further reading

• broić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• broić in Polish dictionaries at PWN
• Izydor Kopernicki (1875), “broić”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎^[1], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 368
• Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “brojić”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 22