centraal

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

centraal ‎(comparative centraler, superlative centraalst)

  1. central, being in the centre

Declension[edit]

Inflection of centraal
uninflected centraal
inflected centrale
comparative centraler
positive comparative superlative
predicative/adverbial centraal centraler het centraalst
het centraalste
indefinite m./f. sing. centrale centralere centraalste
n. sing. centraal centraler centraalste
plural centrale centralere centraalste
definite centrale centralere centraalste
partitive centraals centralers

Related terms[edit]