centraliseren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /sɛntraːliˈzeːrə(n)/
  • (file)

Etymology[edit]

Borrowing from French centraliser.

Verb[edit]

centraliseren

  1. (transitive) to centralize/centralise

Inflection[edit]

Inflection of centraliseren (weak)
infinitive centraliseren
past singular centraliseerde
past participle gecentraliseerd
infinitive centraliseren
gerund centraliseren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular centraliseer centraliseerde
2nd person sing. (jij) centraliseert centraliseerde
2nd person sing. (u) centraliseert centraliseerde
2nd person sing. (gij) centraliseert centraliseerde
3rd person singular centraliseert centraliseerde
plural centraliseren centraliseerden
subjunctive sing.1 centralisere centraliseerde
subjunctive plur.1 centraliseren centraliseerden
imperative sing. centraliseer
imperative plur.1 centraliseert
participles centraliserend gecentraliseerd
1) Archaic.

Antonyms[edit]