Jump to content

doirt

From Wiktionary, the free dictionary
See also: dóirt and dòirt

Irish

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Old Irish do·fortai (to pour).[1]

Alternative forms

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

doirt (present analytic doirteann, future analytic doirtfidh, verbal noun doirteadh, past participle doirte)

  1. (transitive) to pour, pour out
  2. (ambitransitive) to spill
  3. (intransitive) to run (of colours, liquids)
Conjugation
[edit]
Conjugation of doirt (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present doirtim doirteann tú;
doirtir
doirteann sé, sí doirtimid; doirteann muid doirteann sibh doirteann siad;
doirtid
a dhoirteann; a dhoirteas doirtear
past dhoirt mé; dhoirteas dhoirt tú; dhoirtis dhoirt sé, sí dhoirteamar; dhoirt muid dhoirt sibh; dhoirteabhair dhoirt siad; dhoirteadar a dhoirt doirteadh
past habitual dhoirtinn /
doirtinn
dhoirteá /
doirteá
dhoirteadh sé, sí /
doirteadh sé, sí
dhoirtimis; dhoirteadh muid /
doirtimis; doirteadh muid
dhoirteadh sibh /
doirteadh sibh
dhoirtidís; dhoirteadh siad /
doirtidís; doirteadh siad
a dhoirteadh dhoirtí /
doirtí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future doirtfidh mé;
doirtfead
doirtfidh tú;
doirtfir
doirtfidh sé, sí doirtfimid;
doirtfidh muid
doirtfidh sibh doirtfidh siad;
doirtfid
a dhoirtfidh; a dhoirtfeas doirtfear
conditional dhoirtfinn /
doirtfinn
dhoirtfeá /
doirtfeá
dhoirtfeadh sé, sí /
doirtfeadh sé, sí
dhoirtfimis; dhoirtfeadh muid /
doirtfimis; doirtfeadh muid
dhoirtfeadh sibh /
doirtfeadh sibh
dhoirtfidís; dhoirtfeadh siad /
doirtfidís; doirtfeadh siad
a dhoirtfeadh dhoirtfí /
doirtfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndoirte mé;
go ndoirtead
go ndoirte tú;
go ndoirtir
go ndoirte sé, sí go ndoirtimid;
go ndoirte muid
go ndoirte sibh go ndoirte siad;
go ndoirtid
go ndoirtear
past ndoirtinn ndoirteá ndoirteadh sé, sí ndoirtimis;
ndoirteadh muid
ndoirteadh sibh ndoirtidís;
ndoirteadh siad
ndoirtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
doirtim doirt doirteadh sé, sí doirtimis doirtigí;
doirtidh
doirtidís doirtear
past participle doirte
verbal noun doirteadh

archaic or dialect form
dependent form

Alternative forms
[edit]
Derived terms
[edit]

Further reading

[edit]

Etymology 2

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

doirt (present analytic doirteann, future analytic doirtfidh, verbal noun doirtim, past participle doirte)

  1. (ambitransitive) Connacht form of druid (to move, draw near)
Conjugation
[edit]
Conjugation of doirt (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present doirtim doirteann tú;
doirtir
doirteann sé, sí doirtimid; doirteann muid doirteann sibh doirteann siad;
doirtid
a dhoirteann; a dhoirteas doirtear
past dhoirt mé; dhoirteas dhoirt tú; dhoirtis dhoirt sé, sí dhoirteamar; dhoirt muid dhoirt sibh; dhoirteabhair dhoirt siad; dhoirteadar a dhoirt doirteadh
past habitual dhoirtinn /
doirtinn
dhoirteá /
doirteá
dhoirteadh sé, sí /
doirteadh sé, sí
dhoirtimis; dhoirteadh muid /
doirtimis; doirteadh muid
dhoirteadh sibh /
doirteadh sibh
dhoirtidís; dhoirteadh siad /
doirtidís; doirteadh siad
a dhoirteadh dhoirtí /
doirtí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future doirtfidh mé;
doirtfead
doirtfidh tú;
doirtfir
doirtfidh sé, sí doirtfimid;
doirtfidh muid
doirtfidh sibh doirtfidh siad;
doirtfid
a dhoirtfidh; a dhoirtfeas doirtfear
conditional dhoirtfinn /
doirtfinn
dhoirtfeá /
doirtfeá
dhoirtfeadh sé, sí /
doirtfeadh sé, sí
dhoirtfimis; dhoirtfeadh muid /
doirtfimis; doirtfeadh muid
dhoirtfeadh sibh /
doirtfeadh sibh
dhoirtfidís; dhoirtfeadh siad /
doirtfidís; doirtfeadh siad
a dhoirtfeadh dhoirtfí /
doirtfí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go ndoirte mé;
go ndoirtead
go ndoirte tú;
go ndoirtir
go ndoirte sé, sí go ndoirtimid;
go ndoirte muid
go ndoirte sibh go ndoirte siad;
go ndoirtid
go ndoirtear
past ndoirtinn ndoirteá ndoirteadh sé, sí ndoirtimis;
ndoirteadh muid
ndoirteadh sibh ndoirtidís;
ndoirteadh siad
ndoirtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
doirtim doirt doirteadh sé, sí doirtimis doirtigí;
doirtidh
doirtidís doirtear
past participle doirte
verbal noun doirtim

archaic or dialect form
dependent form

Mutation

[edit]
Mutated forms of doirt
radical lenition eclipsis
doirt dhoirt ndoirt

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

[edit]
  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “do·fortai”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  2. ^ Ó Cuív, Brian (1968), The Irish of West Muskerry, Co. Cork: A Phonetic Study, Dublin Institute for Advanced Studies, →ISBN, section 304, page 103; reprinted 1988
  3. ^ de Bhaldraithe, Tomás (1975), The Irish of Cois Fhairrge, Co. Galway: A Phonetic Study, revised edition, Dublin Institute for Advanced Studies, § 457, page 90
  4. ^ Wagner, Heinrich (1959), Gaeilge Theilinn: Foghraidheacht, Gramadach, Téacsanna [The Irish of Teelin: Phonetics, Grammar, Texts] (in Irish), Institiúid Ard-Léinn Bhaile Átha Cliath [Dublin Institute for Advanced Studies], section 82, page 31; reprinted 1979
  5. ^ de Bhaldraithe, Tomás (1977), Gaeilge Chois Fhairrge: An Deilbhíocht [The Irish of Cois Fharraige: Accidence] (in Irish), 2nd edition, Institiúid Ard-Léinn Bhaile Átha Cliath [Dublin Institute for Advanced Studies], section 404, page 216