From Wiktionary, the free dictionary
From dokuczyć + -ać.
dokuczać impf (perfective dokuczyć)
- (sometimes transitive, usually intransitive) to trouble, to bother, to upset, to tease, to taunt, to cause suffering to [with dative ‘someone’]
- Nie dokuczaj mu! ― Don't tease him!
- (intransitive) to demand, to ask for [with o (+ accusative) ‘something’]
Conjugation of dokuczać impf
|
|
person
|
singular
|
plural
|
| infinitive
|
dokuczać
|
| present tense
|
1st
|
dokuczam
|
dokuczamy
|
| 2nd
|
dokuczasz
|
dokuczacie
|
| 3rd
|
dokucza
|
dokuczają
|
| impersonal
|
dokucza się
|
| past tense
|
1st
|
dokuczałem, -(e)m dokuczał
|
dokuczałam, -(e)m dokuczała
|
dokuczałom, -(e)m dokuczało
|
dokuczaliśmy, -(e)śmy dokuczali
|
dokuczałyśmy, -(e)śmy dokuczały
|
| 2nd
|
dokuczałeś, -(e)ś dokuczał
|
dokuczałaś, -(e)ś dokuczała
|
dokuczałoś, -(e)ś dokuczało
|
dokuczaliście, -(e)ście dokuczali
|
dokuczałyście, -(e)ście dokuczały
|
| 3rd
|
dokuczał
|
dokuczała
|
dokuczało
|
dokuczali
|
dokuczały
|
| impersonal
|
dokuczano
|
| future tense
|
1st
|
będę dokuczał, będę dokuczać
|
będę dokuczała, będę dokuczać
|
będę dokuczało, będę dokuczać
|
będziemy dokuczali, będziemy dokuczać
|
będziemy dokuczały, będziemy dokuczać
|
| 2nd
|
będziesz dokuczał, będziesz dokuczać
|
będziesz dokuczała, będziesz dokuczać
|
będziesz dokuczało, będziesz dokuczać
|
będziecie dokuczali, będziecie dokuczać
|
będziecie dokuczały, będziecie dokuczać
|
| 3rd
|
będzie dokuczał, będzie dokuczać
|
będzie dokuczała, będzie dokuczać
|
będzie dokuczało, będzie dokuczać
|
będą dokuczali, będą dokuczać
|
będą dokuczały, będą dokuczać
|
| impersonal
|
będzie dokuczać się
|
| conditional
|
1st
|
dokuczałbym, bym dokuczał
|
dokuczałabym, bym dokuczała
|
dokuczałobym, bym dokuczało
|
dokuczalibyśmy, byśmy dokuczali
|
dokuczałybyśmy, byśmy dokuczały
|
| 2nd
|
dokuczałbyś, byś dokuczał
|
dokuczałabyś, byś dokuczała
|
dokuczałobyś, byś dokuczało
|
dokuczalibyście, byście dokuczali
|
dokuczałybyście, byście dokuczały
|
| 3rd
|
dokuczałby, by dokuczał
|
dokuczałaby, by dokuczała
|
dokuczałoby, by dokuczało
|
dokuczaliby, by dokuczali
|
dokuczałyby, by dokuczały
|
| impersonal
|
dokuczano by
|
| imperative
|
1st
|
niech dokuczam
|
dokuczajmy
|
| 2nd
|
dokuczaj
|
dokuczajcie
|
| 3rd
|
niech dokucza
|
niech dokuczają
|
|
|
| active adjectival participle
|
dokuczający
|
dokuczająca
|
dokuczające
|
dokuczający
|
dokuczające
|
| contemporary adverbial participle
|
dokuczając
|
| verbal noun
|
dokuczanie
|
- dokuczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- dokuczać in Polish dictionaries at PWN