dvína

See also: dvīņa

Faroese

Etymology

From Old Norse dvína, from Proto-Germanic *dwīnaną.

Verb

dvína (third person singular past indicative dvíndi or dvínaði, third person plural past indicative dvíndu or dvínaðu, supine dvínt or dvínað)

1. to yield, give way
2. to subside, abate

Conjugation

Conjugation of dvína (group v-1)

infinitive	dvína
supine	dvínt
	present	past
first singular	dvíni	dvíndi
second singular	dvínir	dvíndi
third singular	dvínir	dvíndi
plural	dvína	dvíndu
participle (a7)1	dvínandi	dvíndur
	imperative
singular	dvín!
plural	dvínið!

¹Only the past participle being declined.

Conjugation of dvína (group v-30)

infinitive	dvína
supine	dvínað
	present	past
first singular	dvíni	dvínaði
second singular	dvínar	dvínaði
third singular	dvínar	dvínaði
plural	dvína	dvínaðu
participle (a6)1	dvínandi	dvínaður
	imperative
singular	dvína!
plural	dvínið!

¹Only the past participle being declined.

Further reading

• "dvína" at Sprotin.fo

Icelandic

Etymology

From Old Norse dvína, from Proto-Germanic *dwīnaną. Compare English dwine, dwindle, Dutch verdwijnen, Low German verdwienen.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈtviːna]

  Rhymes: -iːna

Verb

dvína (weak verb, third-person singular past indicative dvínaði, supine dvínað)

1. (intransitive) to dwindle, diminish

Conjugation

dvína – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að dvína
supine sagnbót		dvínað
present participle lýsingarháttur nútíðar		dvínandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	dvína	dvínaði		dvíni	dvínaði
	þú	dvínar	dvínaðir		dvínir	dvínaðir
	hann, hún, það	dvínar	dvínaði		dvíni	dvínaði
plural	við	dvínum	dvínuðum		dvínum	dvínuðum
	þið	dvínið	dvínuðuð		dvínið	dvínuðuð
	þeir, þær, þau	dvína	dvínuðu		dvíni	dvínuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	dvína (þú), dvínaðu
plural	þið	dvínið (þið), dvíniði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

dvínaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	dvínaður	dvínuð	dvínað	dvínaðir	dvínaðar	dvínuð
accusative (þolfall)	dvínaðan	dvínaða	dvínað	dvínaða	dvínaðar	dvínuð
dative (þágufall)	dvínuðum	dvínaðri	dvínuðu	dvínuðum	dvínuðum	dvínuðum
genitive (eignarfall)	dvínaðs	dvínaðrar	dvínaðs	dvínaðra	dvínaðra	dvínaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	dvínaði	dvínaða	dvínaða	dvínuðu	dvínuðu	dvínuðu
accusative (þolfall)	dvínaða	dvínuðu	dvínaða	dvínuðu	dvínuðu	dvínuðu
dative (þágufall)	dvínaða	dvínuðu	dvínaða	dvínuðu	dvínuðu	dvínuðu
genitive (eignarfall)	dvínaða	dvínuðu	dvínaða	dvínuðu	dvínuðu	dvínuðu