Jump to content

finire

From Wiktionary, the free dictionary
See also: finiré

Italian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Latin fīnīre.[1]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /fiˈni.re/[1]
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ire
  • Hyphenation: fi‧nì‧re

Verb

[edit]

finìre (first-person singular present finìsco, first-person singular past historic finìi, past participle finìto, auxiliary avére or èssere)

  1. (transitive) to finish [auxiliary avere]
  2. (intransitive) to end up (doing something) [with per (+ infinitive); or with con, along with il or lo or l' (+ infinitive)] [auxiliary avere]
  3. (intransitive) to finish, to end [auxiliary essere]
  4. (intransitive) to end up (somewhere) [auxiliary essere]

Conjugation

[edit]

Including lesser-used forms:

Derived terms

[edit]
[edit]

References

[edit]
  1. 1.0 1.1 finire in garzantilinguistica.it – Garzanti Linguistica, De Agostini Scuola Spa
  2. 2.0 2.1 finire in Bruno Migliorini et al., Dizionario d'ortografia e di pronunzia, Rai Eri, 2025

Further reading

[edit]
  • finire in Treccani.it – Vocabolario Treccani on line, Istituto dell'Enciclopedia Italiana

Anagrams

[edit]

Latin

[edit]

Verb

[edit]

fīnīre

  1. inflection of fīniō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Neapolitan

[edit]

Verb

[edit]

finire

  1. alternative form of fenire

Sardinian

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin fīnīre.

Verb

[edit]

finire

  1. to finish
    Synonym: terminare

Conjugation

[edit]
A user suggests that this Sardinian entry be cleaned up, giving the reason: “manual inflection table should be moved to a template”.
Please see the discussion on Requests for cleanup(+) for more information and remove this template after the problem has been dealt with.
infinitive finire
gerund finende
past participle finidu
person singular plural
first second third first second third
indicative eo, deo tue isse/issa nois bois issos/ issas
present fino finis finit finimus finides finint
past/ imperfect finia finias finiat finiamus finiazis finiant
preterite finesi finesti finesit finemus finezis fineint
future appo a finire as a finire at a finire amus a finire azis a finire ant a finire
perfect appo finidu as finidu at finidu amus finidu azis finidu ant finidu
pluperfect aia finidu aias finidu aiat finidu aiamus finidu aiazis finidu aiant finidu
future perfect app'aer finidu as aer finidu at aer finidu amus aer finidu azis aer finidu ant aer finidu
subjunctive eo, deo tue isse/issa nois bois issos/ issas
present fina fines finet finemus finedes finent
past/ imperfect finere fineres fineret fineremus finerezes finerent
perfect appe finidu appes finidu appet finidu appemus finidu appezis finidu appent finidu
pluperfect aere finidu aeres finidu aeret finidu aeremus finidu aerezes finidu aerent finidu
conditional eo, deo tue isse/issa nois bois issos/ issas
present dio finire dias finire diat finire diamus finire diazis finire diant finire
perfect dio aer finidu dias aer finidu diat aer finidu diamus aer finidu diazis aer finidu diant aer finidu
imperative tue isse/ issa nois bois issos/ issas
fini finet finimus finide finent