gabba

See also: Gabba

English

Noun

gabba (countable and uncountable, plural gabbas)

1. (music) Alternative spelling of gabber.
2. (South Africa) friend

Afrikaans

Etymology

From Dutch gabber.

Pronunciation

• IPA^(key): /xɑbɑ/

Noun

gabba (plural gabbas, diminutive gabbatjie)

1. friend

Related terms

• gatgabba

Descendants

• → English: gabba

Icelandic

Etymology

From Old Norse gabba.

Pronunciation

• Rhymes: -apːa

Verb

gabba (weak verb, third-person singular past indicative gabbaði, supine gabbað)

1. to befool

Conjugation

gabba – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að gabba
supine sagnbót		gabbað
present participle lýsingarháttur nútíðar		gabbandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	gabba	gabbaði		gabbi	gabbaði
	þú	gabbar	gabbaðir		gabbir	gabbaðir
	hann, hún, það	gabbar	gabbaði		gabbi	gabbaði
plural	við	göbbum	göbbuðum		göbbum	göbbuðum
	þið	gabbið	göbbuðuð		gabbið	göbbuðuð
	þeir, þær, þau	gabba	göbbuðu		gabbi	göbbuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	gabba (þú), gabbaðu
plural	þið	gabbið (þið), gabbiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

gabbast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að gabbast
supine sagnbót		gabbast
present participle lýsingarháttur nútíðar		gabbandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	gabbast	gabbaðist		gabbist	gabbaðist
	þú	gabbast	gabbaðist		gabbist	gabbaðist
	hann, hún, það	gabbast	gabbaðist		gabbist	gabbaðist
plural	við	göbbumst	göbbuðumst		göbbumst	göbbuðumst
	þið	gabbist	göbbuðust		gabbist	göbbuðust
	þeir, þær, þau	gabbast	göbbuðust		gabbist	göbbuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	gabbast (þú), gabbastu
plural	þið	gabbist (þið), gabbisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

gabbaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	gabbaður	göbbuð	gabbað	gabbaðir	gabbaðar	göbbuð
accusative (þolfall)	gabbaðan	gabbaða	gabbað	gabbaða	gabbaðar	göbbuð
dative (þágufall)	göbbuðum	gabbaðri	göbbuðu	göbbuðum	göbbuðum	göbbuðum
genitive (eignarfall)	gabbaðs	gabbaðrar	gabbaðs	gabbaðra	gabbaðra	gabbaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	gabbaði	gabbaða	gabbaða	göbbuðu	göbbuðu	göbbuðu
accusative (þolfall)	gabbaða	göbbuðu	gabbaða	göbbuðu	göbbuðu	göbbuðu
dative (þágufall)	gabbaða	göbbuðu	gabbaða	göbbuðu	göbbuðu	göbbuðu
genitive (eignarfall)	gabbaða	göbbuðu	gabbaða	göbbuðu	göbbuðu	göbbuðu

Italian

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɡab.ba/
• Rhymes: -abba
• Hyphenation: gàb‧ba

Etymology 1

Variant forms.

Noun

gabba f (plural gabbe)

1. alternative form of gabbo

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

gabba

1. inflection of gabbare:
   1. third-person singular present indicative
   2. second-person singular imperative

Northern Sami

Etymology

From Proto-Samic *këmpë.

Pronunciation

• (Kautokeino) IPA^(key): /ˈkabːba/

Noun

gabba

1. white reindeer

Inflection

Even a-stem, bb-pp gradation
Nominative	gabba
Genitive	gappa
	Singular	Plural
Nominative	gabba	gappat
Accusative	gappa	gappaid
Genitive	gappa	gappaid
Illative	gabbii	gappaide
Locative	gappas	gappain
Comitative	gappain	gappaiguin
Essive	gabban
Possessive forms Singular Dual Plural 1st person gabban gabbame gabbamet 2nd person gabbat gabbade gabbadet 3rd person gabbas gabbaska gabbaset

Further reading

• Eino Koponen, Klaas Ruppel, Kirsti Aapala, editors (2002–2008), Álgu database: Etymological database of the Saami languages‎^[2], Helsinki: Research Institute for the Languages of Finland

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *gapponą, *gabbōną (“to joke”), probably related to *gapōną (“to gape”). See Dutch gapen (“to gape”).

Verb

gabba

1. (transitive) to mock, to make game of

Related terms

• gabb

Descendants

• Icelandic: gabba
• → Old French: gaber, gaiber, jaber
  • Middle French: gaber
    • French: gaber

Further reading

• Zoëga, Geir T. (1910), “gabba”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press; also available at the Internet Archive