Jump to content

indigena

From Wiktionary, the free dictionary
See also: indígena, indigèna, and indiĝena

English

[edit]

Noun

[edit]

indigena (plural indigenae)

  1. A native, local, indigenous inhabitant, aboriginal.
[edit]

Anagrams

[edit]

Italian

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /inˈdi.d͡ʒe.na/
  • Rhymes: -idʒena
  • Hyphenation: in‧dì‧ge‧na

Adjective

[edit]

indigena

  1. feminine singular of indigeno

Noun

[edit]

indigena f (plural indigene)

  1. female equivalent of indigeno

Anagrams

[edit]

Latin

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

Equivalent to indu- (inside) +‎ -gena (born), from a strengthened form of in- (into) + variant of gignō (to beget).

Adjective

[edit]

indigena (genitive indigenae); first-declension one-termination adjective

  1. native, indigenous
    • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 14.72.2:
      Divi Augusti iudiciorum ac palati peritissimum e libertis censuram vini in epulas eius facientem dixisse hospiti de indigena vino, novum quidem sibi gustum esse eum atque non ex nobilibus, sed Caesarem non aliud poturum.
      (please add an English translation of this quotation)
    • c. 417 CE, Rutilius Claudius Namatianus, De reditu suo 2.65:
      Indigenis superat ridentia lilia saxis, / Et levi radiat picta nitore silex.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1828, Symbolæ physicæ: seu Icones et descriptiones..., page 23:
      Quid, quod Seetzen, itineribus ante hos viginti annos per Syriam et Palaestinam factis doctisque observationibus iure celebris, vocem, qua Arabes ursum designant, in illis provinciis animali indigenae alicui tribui inter recentiores solus, quod sciam, retulit.
      (please add an English translation of this quotation)
Declension
[edit]

First-declension one-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative indigena indigenae indigena
genitive indigenae indigenārum
dative indigenae indigenīs
accusative indigenam indigena indigenās indigena
ablative indigenā indigenīs
vocative indigena indigenae indigena

Noun

[edit]

indigena m (genitive indigenae); first declension

  1. native
Declension
[edit]

First-declension noun.

Descendants
[edit]
  • Catalan: indígena
  • French: indigène
  • Sicilian: nnìggina

References

[edit]
  • indigena”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • indigena”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • indigena”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.

Etymology 2

[edit]

Adjective

[edit]

indigena

  1. inflection of indigenus:
    1. nominative/vocative feminine singular
    2. nominative/accusative/vocative neuter plural

Adjective

[edit]

indigenā

  1. ablative feminine singular of indigenus
See also: indígena and indiĝena

Occitan

[edit]

Adjective

[edit]

indigena m (feminine singular indigena, masculine plural indigenas, feminine plural indigenas)

  1. alternative spelling of indigèna (indigenous)

Romanian

[edit]

Etymology

[edit]

From indigen.

Verb

[edit]

a indigena (third-person singular present indigenează, past participle indigenat) 1st conjugation

  1. to indigenize

Conjugation

[edit]

References

[edit]
  • indigena in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN