From Wiktionary, the free dictionary
inpōnō (present infinitive inpōnere, perfect active inposuī or inposīvī, supine inpositum or inpostum); third conjugation
- alternative form of impōnō
| indicative
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
inpōnō
|
inpōnis
|
inpōnit
|
inpōnimus
|
inpōnitis
|
inpōnunt
|
| imperfect
|
inpōnēbam
|
inpōnēbās
|
inpōnēbat
|
inpōnēbāmus
|
inpōnēbātis
|
inpōnēbant
|
| future
|
inpōnam
|
inpōnēs
|
inpōnet
|
inpōnēmus
|
inpōnētis
|
inpōnent
|
| perfect
|
inposuī, inposīvī
|
inposuistī, inposīvistī, inposīstī1
|
inposuit, inposīvit, inposīt1
|
inposuimus, inposīvimus, inposīmus1
|
inposuistis, inposīvistis, inposīstis1
|
inposuērunt, inposuēre, inposīvērunt, inposīrunt, inposīvēre1
|
| pluperfect
|
inposueram, inposīveram, inposīram1
|
inposuerās, inposīverās, inposīrās1
|
inposuerat, inposīverat, inposīrat1
|
inposuerāmus, inposīverāmus, inposīrāmus1
|
inposuerātis, inposīverātis, inposīrātis1
|
inposuerant, inposīverant, inposīrant1
|
| future perfect
|
inposuerō, inposīverō, inposīrō1
|
inposueris, inposīveris, inposīris1
|
inposuerit, inposīverit, inposīrit1
|
inposuerimus, inposīverimus, inposīrimus1
|
inposueritis, inposīveritis, inposīritis1
|
inposuerint, inposīverint, inposīrint1
|
| passive
|
present
|
inpōnor
|
inpōneris, inpōnere
|
inpōnitur
|
inpōnimur
|
inpōniminī
|
inpōnuntur
|
| imperfect
|
inpōnēbar
|
inpōnēbāris, inpōnēbāre
|
inpōnēbātur
|
inpōnēbāmur
|
inpōnēbāminī
|
inpōnēbantur
|
| future
|
inpōnar
|
inpōnēris, inpōnēre
|
inpōnētur
|
inpōnēmur
|
inpōnēminī
|
inpōnentur
|
| perfect
|
inpositus or inpostus + present active indicative of sum
|
| pluperfect
|
inpositus or inpostus + imperfect active indicative of sum
|
| future perfect
|
inpositus or inpostus + future active indicative of sum
|
| subjunctive
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
inpōnam
|
inpōnās
|
inpōnat
|
inpōnāmus
|
inpōnātis
|
inpōnant
|
| imperfect
|
inpōnerem
|
inpōnerēs
|
inpōneret
|
inpōnerēmus
|
inpōnerētis
|
inpōnerent
|
| perfect
|
inposuerim, inposīverim, inposīrim1
|
inposuerīs, inposīverīs, inposīrīs1
|
inposuerit, inposīverit, inposīrit1
|
inposuerīmus, inposīverīmus, inposīrīmus1
|
inposuerītis, inposīverītis, inposīrītis1
|
inposuerint, inposīverint, inposīrint1
|
| pluperfect
|
inposuissem, inposīvissem, inposīssem1
|
inposuissēs, inposīvissēs, inposīssēs1
|
inposuisset, inposīvisset, inposīsset1
|
inposuissēmus, inposīvissēmus, inposīssēmus1
|
inposuissētis, inposīvissētis, inposīssētis1
|
inposuissent, inposīvissent, inposīssent1
|
| passive
|
present
|
inpōnar
|
inpōnāris, inpōnāre
|
inpōnātur
|
inpōnāmur
|
inpōnāminī
|
inpōnantur
|
| imperfect
|
inpōnerer
|
inpōnerēris, inpōnerēre
|
inpōnerētur
|
inpōnerēmur
|
inpōnerēminī
|
inpōnerentur
|
| perfect
|
inpositus or inpostus + present active subjunctive of sum
|
| pluperfect
|
inpositus or inpostus + imperfect active subjunctive of sum
|
| imperative
|
singular
|
plural
|
| first
|
second
|
third
|
first
|
second
|
third
|
| active
|
present
|
—
|
inpōne
|
—
|
—
|
inpōnite
|
—
|
| future
|
—
|
inpōnitō
|
inpōnitō
|
—
|
inpōnitōte
|
inpōnuntō
|
| passive
|
present
|
—
|
inpōnere
|
—
|
—
|
inpōniminī
|
—
|
| future
|
—
|
inpōnitor
|
inpōnitor
|
—
|
—
|
inpōnuntor
|
| inpōnere
|
inpōnī
|
inpōnēns
|
—
|
inpositūrum esse, inpostūrum esse
|
inpositum īrī, inpostum īrī
|
inpositūrus, inpostūrus
|
inpōnendus, inpōnundus
|
inposuisse, inposīvisse, inposīsse1
|
inpositum esse, inpostum esse
|
—
|
inpositus, inpostus
|
| —
|
inpositum fore, inpostum fore
|
—
|
—
|
inpositūrum fuisse, inpostūrum fuisse
|
—
|
—
|
—
|
| inpōnendī
|
inpōnendō
|
inpōnendum
|
inpōnendō
|
inpositum, inpostum
|
inpositū, inpostū
|
1At least one rare poetic syncopated perfect form is attested.