kloekmoedig
Dutch
Etymology
Compound of kloek + moed + -ig.
Pronunciation
Adjective
kloekmoedig (comparative kloekmoediger, superlative kloekmoedigst)
Inflection
Declension of kloekmoedig | ||||
---|---|---|---|---|
uninflected | kloekmoedig | |||
inflected | kloekmoedige | |||
comparative | kloekmoediger | |||
positive | comparative | superlative | ||
predicative/adverbial | kloekmoedig | kloekmoediger | het kloekmoedigst het kloekmoedigste | |
indefinite | m./f. sing. | kloekmoedige | kloekmoedigere | kloekmoedigste |
n. sing. | kloekmoedig | kloekmoediger | kloekmoedigste | |
plural | kloekmoedige | kloekmoedigere | kloekmoedigste | |
definite | kloekmoedige | kloekmoedigere | kloekmoedigste | |
partitive | kloekmoedigs | kloekmoedigers | — |