moed

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: möd

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch moet, from Old Dutch *muot, from Proto-Germanic *mōdaz.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

moed m (uncountable)

  1. courage, bravery, daring
  2. (obsolete) mood; internal nature, mental disposition
    • 1628, Philips Marnix van Sint Aldegonde, "Wilhelmus van Nassouwe", (modern, redacted version), couplet 7.
      Van al die mij bezwaren / en mijn vervolgers zijn, / mijn God, wil toch bewaren / den trouwen dienaar dijn; / dat zij mij niet verrassen / in hunnen bozen moed, / hun handen niet en wassen / in mijn onschuldig bloed!
      (please add an English translation of this quote)

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]


West Frisian[edit]

Noun[edit]

moed c

  1. courage

Zhuang[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Tai *mɤcᴰ (ant). Cognate with Thai มด (mót), Lao ມົດ (mot).

Pronunciation[edit]

  • (Standard Zhuang) IPA(key): /mot˧/
  • Tone numbers: moed8
  • Hyphenation: moed

Noun[edit]

moed (old orthography mɵd)

  1. ant