korr

See also: Korr

English

Etymology

From Breton korr and Cornish korr.

Noun

korr (plural korrs)

1. (mythology, folklore) A korred.
   • 1850, Thomas Keightley, The Fairy Mythology, London: H.G. Bohn, page 436:

     The woman does as directed: the Korr asks what she is about: she tells him: "For ten, dear mother, in an eggshell! I have seen the egg before I saw the white hen. I have seen the acorn before I saw the tree: I have seen the acorn and I have seen the shoot: I have seen the oak in the wood of Brézal, but never saw I such a thing as this."

   • 1888, Jacob Grimm, translated by James Steven Stallybrass, Teutonic Mythology, volume IV, London: George Bell and Sons, page 1411:

     The korr, dwarf, dim. korrik, is black and ugly, with deep-set eyes and a voice muffled by age.

   • 1911, J.A. MacCulloch, The Religion of the Ancient Celts, Edinburgh: T. & T. Clarke, page 114:

     Cf. the Breton fairies, the Korr and Korrigan.

Albanian

Alternative forms

• kuarr, kuor

Pronunciation

• IPA^(key): [kor]

Etymology 1

From Proto-Albanian *kāra, from earlier *kasra, from Proto-Indo-European *kes- (compare Lithuanian kàsti (“to dig, scrape”), Latin raccogliere (“to harvest, reap”), Serbo-Croatian kòsa (“scythe”)).

Verb

korr (aorist korra, participle korrur) (transitive)

1. to harvest, reap

   Mbjell me lot, korr me gëzim. ― Sow with tears, reap with joy.

2. (figurative) to kill en masse, to annihilate, to exterminate

   Synonym: shfaros

3. (also figurative) to win (money), to secure victory, to achieve

Conjugation

Standard Albanian conjugation of korr (active voice)

• Show compound tenses:  

		participle		korrur
		gerund		duke korrur
		infinitive		për të korrur
singular			plural
1st pers.	2nd pers.	3rd pers.	1st pers.	2nd pers.	3rd pers.
indicative	present	korr	korr	korr	korrim	korrni	korrin
	imperfect	korrja	korrje	korrte	korrnim	korrnit	korrnin
	aorist	korra	korre	korri	korrëm	korrët	korrën
perfect	kam korrur	ke korrur	ka korrur	kemi korrur	keni korrur	kanë korrur
past perfect	kisha korrur	kishe korrur	kishte korrur	kishim korrur	kishit korrur	kishin korrur
aorist II	pata korrur	pate korrur	pati korrur	patëm korrur	patët korrur	patën korrur
future1	do të korr	do të korrësh	do të korrë	do të korrim	do të korrni	do të korrin
future perfect2	do të kem korrur	do të kesh korrur	do të ketë korrur	do të kemi korrur	do të keni korrur	do të kenë korrur
subjunctive	present	të korr	të korrësh	të korrë	të korrim	të korrni	të korrin
imperfect	të korrja	të korrje	të korrte	të korrnim	të korrnit	të korrnin
perfect	të kem korrur	të kesh korrur	të ketë korrur	të kemi korrur	të keni korrur	të kenë korrur
past perfect	të kisha korrur	të kishe korrur	të kishte korrur	të kishim korrur	të kishit korrur	të kishin korrur
conditional1, 2	imperfect	do të korrja	do të korrje	do të korrte	do të korrnim	do të korrnit	do të korrnin
	past perfect	do të kisha korrur	do të kishe korrur	do të kishte korrur	do të kishim korrur	do të kishit korrur	do të kishin korrur
optative	present	korrsha	korrsh	korrtë	korrshim	korrshi	korrshin
perfect	paça korrur	paç korrur	pastë korrur	paçim korrur	paçit korrur	paçin korrur
admirative	present	korrkam	korrke	korrka	korrkemi	korrkeni	korrkan
	imperfect	korrkësha	korrkëshe	korrkësh	korrkëshim	korrkëshit	korrkëshin
perfect	paskam korrur	paske korrur	paska korrur	paskemi korrur	paskeni korrur	paskan korrur
past perfect	paskësha korrur	paskëshe korrur	paskësh korrur	paskëshim korrur	paskëshit korrur	paskëshin korrur
imperative	present	—	korr	—	—	korrni	—
1) indicative future identical with conditional present 2) indicative future perfect identical with conditional perfect

Derived terms

• korrë
• korrik
• korriqe

Etymology 2

Abbreviation of korrik.

Noun

korr m

1. abbreviation of korrik (“July”)

   Coordinate terms: jan, shk, mar, pri, maj, qer, gush, sht, tet, nën, dhj

Further reading

• FGJSSH: Fjalor i gjuhës së sotme shqipe [Dictionary of the modern Albanian language]‎^[1], 1980
• “korr”, in FGJSH: Fjalor i gjuhës shqipe [Dictionary of the Albanian language] (in Albanian), 2006
• Mann, S. E. (1948), “korr”, in An Historical Albanian–English Dictionary, London: Longmans, Green & Co., page 210

Breton

Etymology

From Middle Breton corr, from Old Breton corr, from Proto-Brythonic *korr, from Proto-Celtic *korros, probably from Proto-Indo-European *(s)kert- (“short”), from *(s)ker- (“to cut”). Cognate with Cornish korr and Welsh cor.

Noun

korr m (plural korred)

1. dwarf, gnome, sprite

Derived terms

• korred
• korrigan

Mutation

Mutation of korr

	unmutated	soft	aspirate	hard
singular	korr	gorr	c'horr	unchanged
plural	korred	gorred	c'horred	unchanged

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Breton.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Cornish

Etymology

From Old Cornish cor, from Proto-Brythonic *korr, from Proto-Celtic *korros, probably from Proto-Indo-European *(s)kert- (“short”), from *(s)ker- (“to cut”). Cognate with Breton korr and Welsh cor.

Noun

korr m (plural korryon)

1. dwarf, midget

   Coordinate term: korres f

Derived terms

• korr- (“micro-”)
• korrik (“gnome”)

Mutation

Mutation of korr

radical	soft	aspirate	hard	mixed
korr	gorr	horr	unchanged	unchanged

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Cornish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

• “korr” in Cornish Dictionary / Gerlyver Kernewek, Akademi Kernewek.

Icelandic

Etymology

Deverbal from korra (“to rattle from the throat”).

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈkʰɔrː]
• Rhymes: -ɔrː

Noun

korr n (genitive singular korrs, no plural)

1. rattle, rattling
2. sounds of suffocation coming from the throat

Declension

Declension of korr (sg-only neuter)

	singular
	indefinite	definite
nominative	korr	korrið
accusative	korr	korrið
dative	korri	korrinu
genitive	korrs	korrsins

Romani

Etymology

Inherited from Sanskrit क्रोड (kroḍa, “breast, bosom”).

Noun

korr f (nominative plural korrǎ)

1. neck