kostelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From kost +‎ -e- +‎ -lijk.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈkɔs.tə.lək/
  • (file)
  • Hyphenation: kos‧te‧lijk

Adjective[edit]

kostelijk (comparative kostelijker, superlative kostelijkst)

  1. fantastic, enjoyable
    Deze peer heeft een kostelijke smaak.This pear has a fantastic taste.
  2. (dated, dialectal) expensive
    Synonyms: duur
  3. (dated, dialectal) valuable
    Synonyms: kostbaar, waardevol

Inflection[edit]

Inflection of kostelijk
uninflected kostelijk
inflected kostelijke
comparative kostelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial kostelijk kostelijker het kostelijkst
het kostelijkste
indefinite m./f. sing. kostelijke kostelijkere kostelijkste
n. sing. kostelijk kostelijker kostelijkste
plural kostelijke kostelijkere kostelijkste
definite kostelijke kostelijkere kostelijkste
partitive kostelijks kostelijkers

Adverb[edit]

kostelijk

  1. fantastically, enjoyably
    Ik heb me kostelijk vermaakt.I had a great time.