lýsa

See also: lysa, łysa, and łysą

Faroese

From Old Norse lýsa, from Proto-Germanic *liuhsijaną, derived from *leuhsaz (“light”, adjective) and/or *leuhsą (“light”, noun).

lýsa (third person singular past indicative lýsti, third person plural past indicative lýstu, supine lýst)

to shine, illuminate
lýsa fyri degi ― to dawn

lýsa upp ― to display, to enlighten
to describe, depict

¹Only the past participle being declined.

From Old Norse lýsa, from Proto-Germanic *liuhsijaną, derived from *leuhsaz (“light”, adjective) and/or *leuhsą (“light”, noun).

lýsa (weak verb, third-person singular past indicative lýsti, supine lýst)

to describe [with dative ‘something’]
Geturðu lýst þessu fyrir mér í smáatriðum?
Can you describe this to me in detail?
(intransitive) to give off light; glow, shine
(impersonal) to grow brighter (i.e. ambient light increases)
Synonym: birta
to light someone’s way [with dative]
to light, to illuminate, to brighten [with accusative]
to lighten (make lighter in color) [with accusative]
to declare
to illuminate (to decorate a manuscript) [with accusative]

*lýsa* – active voice (*germynd*)
		present nútíð	past þátíð	present nútíð	past þátíð
infinitive nafnháttur		að lýsa
supine sagnbót		lýst
present participle lýsingarháttur nútíðar		lýsandi

		indicative framsöguháttur		subjunctive viðtengingarháttur
singular	ég	lýsi	lýsti	lýsi	lýsti
	þú	lýsir	lýstir	lýsir	lýstir
	hann, hún, það	lýsir	lýsti	lýsi	lýsti
plural	við	lýsum	lýstum	lýsum	lýstum
	þið	lýsið	lýstuð	lýsið	lýstuð
	þeir, þær, þau	lýsa	lýstu	lýsi	lýstu

		imperative boðháttur
singular	þú	lýs (þú), lýstu
plural	þið	lýsið (þið), lýsiði¹

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

*lýsast* – mediopassive voice (*miðmynd*)
		present nútíð	past þátíð	present nútíð	past þátíð
infinitive nafnháttur		að lýsast
supine sagnbót		lýst
present participle lýsingarháttur nútíðar		lýsandist (rare; see appendix)

		indicative framsöguháttur		subjunctive viðtengingarháttur
singular	ég	lýsist	lýstist	lýsist	lýstist
	þú	lýsist	lýstist	lýsist	lýstist
	hann, hún, það	lýsist	lýstist	lýsist	lýstist
plural	við	lýsumst	lýstumst	lýsumst	lýstumst
	þið	lýsist	lýstust	lýsist	lýstust
	þeir, þær, þau	lýsast	lýstust	lýsist	lýstust

		imperative boðháttur
singular	þú	lýst (þú), lýstu
plural	þið	lýsist (þið), lýsisti¹

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

*lýstur* — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	lýstur	lýst	lýst	lýstir	lýstar	lýst
accusative (þolfall)	lýstan	lýsta	lýst	lýsta	lýstar	lýst
dative (þágufall)	lýstum	lýstri	lýstu	lýstum	lýstum	lýstum
genitive (eignarfall)	lýsts	lýstrar	lýsts	lýstra	lýstra	lýstra

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	lýsti	lýsta	lýsta	lýstu	lýstu	lýstu
accusative (þolfall)	lýsta	lýstu	lýsta	lýstu	lýstu	lýstu
dative (þágufall)	lýsta	lýstu	lýsta	lýstu	lýstu	lýstu
genitive (eignarfall)	lýsta	lýstu	lýsta	lýstu	lýstu	lýstu

lýsa f (genitive singular lýsu, nominative plural lýsur)