Jump to content

lecieć

From Wiktionary, the free dictionary

Old Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Proto-Slavic *letě̀ti. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): (10th–15th CE) /lʲɛt͡ɕʲɛt͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /lʲɛt͡ɕʲɛt͡ɕʲ/

    Verb

    [edit]

    lecieć impf (determinate, indeterminate latać)

    1. (attested in Greater Poland) to fly (to move through the air, especially with wings)
      • 1874-1891 [XV p. pr.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[1], [2], [3], volume XVI, page 347:
        Nyechay lyeczy difugiat
        [Niechaj leci difugiat]
      • 1930 [c. 1455], “Lev”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)transliteration, transcription, 26, 36:
        Straszy ge zwyøøk lista leczøczego a tak vczekacz *bødzecze iako przed obliczim myecza
        [Zstraszy je źwięk lista lecącego a tak uciekać będziecie jako przed obliczym miecza]
      • 1916 [second half of the 15th century], Stanisław Słoński, editor, Psałterz puławskiscan transliteration, transcription, number Deut 15, Greater Poland:
        Iako orzel, pobudzayøcz ku lyatanyu dzeczy swe y nad nymy lyeczøcz, rosszyrzyl *skrydla swa
        [Jako orzeł, pobudzając ku lataniu dzieci swe i nad nimi lecąc, rozszyrzył skrzydła swa]
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[4], page 312:
        Azaly nye vyczye, yze dwa vroblya lyeczącz ossobye any yeden s nych nye padnye na zyemye?
        [Azali nie wiecie, iże dwa wrobla lecąc osobie ani jeden z nich nie padnie na ziemię?]

    Derived terms

    [edit]

    Descendants

    [edit]
    • Polish: lecieć
    • Silesian: lecieć

    References

    [edit]
    • Boryś, Wiesław (2005), “lecieć”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “lecieć”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “lecieć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • Sławski, Franciszek (1958-1965), “lecieć”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
    • S. Urbańczyk, editor (1963), “lecieć”, in Słownik staropolski (in Polish), volume 4, Wrocław, Warsaw, Kraków: Polish Academy of Sciences, page 13
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “lecieć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska-Różycka, Magdalena Klapper, Tomasz Kolowca, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Joanna Duska, Maria Bugajska, Jan German, Beata Hejmo, Iwona Nobis, Dariusz Piwowarczyk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, editors (2024), “lecieć”, in Baza Leksykalna Średniowiecznej Polszczyzny [Lexical Base of Medieval Polish] (in Polish), Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    [edit]

    Alternative forms

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Old Polish lecieć.

      Pronunciation

      [edit]
       
      • IPA(key): /ˈlɛ.t͡ɕɛt͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɛt͡ɕɛt͡ɕ
      • Syllabification: le‧cieć

      Verb

      [edit]

      lecieć impf (determinate, perfective polecieć, indeterminate latać, frequentative latywać)

      1. (intransitive) to fly (to move in the air)
        1. (intransitive) to fly (to move in the air using some vehicle, e.g. an airplane) [with instrumental ‘with what’; or with na (+ locative) ‘on what’]
      2. (intransitive) to stream (to fall down)
        Synonym: spadać
      3. (intransitive) to fly (to flow down) [with po (+ locative) ‘along what’]
        Synonym: spływać
      4. (intransitive, colloquial or dialectal, Central Greater Poland, Żywiec, figuratively) to fly (to rush somewhere)
        1. (intransitive, Middle Polish) synonym of atakować
      5. (intransitive, colloquial) to fly by (of e.g. time, to pass by very quickly)
      6. (intransitive, colloquial) to play (of e.g. a movie, to be played or shown)
      7. (intransitive, colloquial) to go (of e.g. a text, to consist of specific words or sounds)
      8. (intransitive, colloquial) to yo-yo (to quickly change value)
      9. (intransitive, colloquial) to be sacked (to be suddenly fired) [with z (+ genitive) ‘from what job’]
      10. (intransitive, colloquial) to go for (to perceive someone or something as attractive and try to obtain) [with na (+ accusative) ‘for whom/what’]
      11. (intransitive, colloquial) to go (of e.g. some event, to take place in some manner) [with dative ‘for whom’]
        Jak leci?How's it hanging?
      12. (intransitive, colloquial) to call (to speak in a particular way; to refer to someone e.g. with formal or informal pronouns) [with na (+ nominative) ‘per what’; or with do (+ genitive) ‘to whom’]
      13. (intransitive, colloquial) to reek (to have an unpleasant smell) [with instrumental ‘of what’; or with od (+ genitive) ‘who/what reeks’]
        Synonyms: cuchnąć, jebać, śmierdzieć, walić, zalatywać
      14. (intransitive, colloquial, figuratively) to reek (to be evidently associated with something unpleasant) [with instrumental ‘of what’; or with od (+ genitive) ‘who/what reeks’]
        Synonym: zalatywać
      15. (intransitive, colloquial) to binge (to be constantly under the influence of some intoxicant) [with na (+ locative) ‘on what’; or with instrumental ‘on what’]

      Conjugation

      [edit]
      Conjugation of lecieć impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive lecieć
      present tense 1st lecę lecimy
      2nd lecisz lecicie
      3rd leci lecą
      impersonal leci się
      past tense 1st leciałem,
      -(e)m leciał
      leciałam,
      -(e)m leciała
      leciałom,
      -(e)m leciało
      lecieliśmy,
      -(e)śmy lecieli
      leciałyśmy,
      -(e)śmy leciały
      2nd leciałeś,
      -(e)ś leciał
      leciałaś,
      -(e)ś leciała
      leciałoś,
      -(e)ś leciało
      lecieliście,
      -(e)ście lecieli
      leciałyście,
      -(e)ście leciały
      3rd leciał leciała leciało lecieli leciały
      impersonal leciano
      future tense 1st będę leciał,
      będę lecieć
      będę leciała,
      będę lecieć
      będę leciało,
      będę lecieć
      będziemy lecieli,
      będziemy lecieć
      będziemy leciały,
      będziemy lecieć
      2nd będziesz leciał,
      będziesz lecieć
      będziesz leciała,
      będziesz lecieć
      będziesz leciało,
      będziesz lecieć
      będziecie lecieli,
      będziecie lecieć
      będziecie leciały,
      będziecie lecieć
      3rd będzie leciał,
      będzie lecieć
      będzie leciała,
      będzie lecieć
      będzie leciało,
      będzie lecieć
      będą lecieli,
      będą lecieć
      będą leciały,
      będą lecieć
      impersonal będzie lecieć się
      conditional 1st leciałbym,
      bym leciał
      leciałabym,
      bym leciała
      leciałobym,
      bym leciało
      lecielibyśmy,
      byśmy lecieli
      leciałybyśmy,
      byśmy leciały
      2nd leciałbyś,
      byś leciał
      leciałabyś,
      byś leciała
      leciałobyś,
      byś leciało
      lecielibyście,
      byście lecieli
      leciałybyście,
      byście leciały
      3rd leciałby,
      by leciał
      leciałaby,
      by leciała
      leciałoby,
      by leciało
      lecieliby,
      by lecieli
      leciałyby,
      by leciały
      impersonal leciano by
      imperative 1st niech lecę lećmy
      2nd leć lećcie
      3rd niech leci niech lecą
      active adjectival participle lecący lecąca lecące lecący lecące
      contemporary adverbial participle lecąc
      verbal noun lecenie

      Derived terms

      [edit]
      adverbs

      Further reading

      [edit]
      • lecieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
      • lecieć in Polish dictionaries at PWN
      • Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “lecieć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
      • Renata Bronikowska (15.01.2019), “LECIEĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
      • Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “lecieć”, in Słownik języka polskiego
      • Aleksander Zdanowicz (1861), “lecieć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
      • J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1902), “lecieć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 2, Warsaw, page 699
      • lecieć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
      • Stanisław Ciszewski (1916), “lecieć”, in “Przyczynek do słownika gwary wielkopolskiej”, in Prace Filologiczne[5] (in Polish), volume 8, z. 1, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 95
      • Izydor Kopernicki (1875), “lecieć”, in “Spostrzeżenia nad właściwościami językowémi w mowie Górali Bieskidowych z dodatkiem słowniczka wyrazów góralskich”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎[6], volume 3, Kraków: Akademia Umiejętności, page 372