Jump to content

mielić

From Wiktionary, the free dictionary

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

    From mleć +‎ -ić, reshaped by forms such as mielę and mielenie. Compare pielić or ścielić.[1]

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /ˈmjɛ.lit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlit͡ɕ
    • Syllabification: mie‧lić

    Verb

    [edit]

    mielić impf (perfective zmielić)

    1. (transitive, reflexive with się, colloquial) alternative form of mleć

    Conjugation

    [edit]
    Conjugation of mielić impf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive mielić
    present tense 1st mielę mielimy
    2nd mielisz mielicie
    3rd mieli mielą
    impersonal mieli się
    past tense 1st mieliłem,
    -(e)m mielił
    mieliłam,
    -(e)m mieliła
    mieliłom,
    -(e)m mieliło
    mieliliśmy,
    -(e)śmy mielili
    mieliłyśmy,
    -(e)śmy mieliły
    2nd mieliłeś,
    -(e)ś mielił
    mieliłaś,
    -(e)ś mieliła
    mieliłoś,
    -(e)ś mieliło
    mieliliście,
    -(e)ście mielili
    mieliłyście,
    -(e)ście mieliły
    3rd mielił mieliła mieliło mielili mieliły
    impersonal mielono
    future tense 1st będę mielił,
    będę mielić
    będę mieliła,
    będę mielić
    będę mieliło,
    będę mielić
    będziemy mielili,
    będziemy mielić
    będziemy mieliły,
    będziemy mielić
    2nd będziesz mielił,
    będziesz mielić
    będziesz mieliła,
    będziesz mielić
    będziesz mieliło,
    będziesz mielić
    będziecie mielili,
    będziecie mielić
    będziecie mieliły,
    będziecie mielić
    3rd będzie mielił,
    będzie mielić
    będzie mieliła,
    będzie mielić
    będzie mieliło,
    będzie mielić
    będą mielili,
    będą mielić
    będą mieliły,
    będą mielić
    impersonal będzie mielić się
    conditional 1st mieliłbym,
    bym mielił
    mieliłabym,
    bym mieliła
    mieliłobym,
    bym mieliło
    mielilibyśmy,
    byśmy mielili
    mieliłybyśmy,
    byśmy mieliły
    2nd mieliłbyś,
    byś mielił
    mieliłabyś,
    byś mieliła
    mieliłobyś,
    byś mieliło
    mielilibyście,
    byście mielili
    mieliłybyście,
    byście mieliły
    3rd mieliłby,
    by mielił
    mieliłaby,
    by mieliła
    mieliłoby,
    by mieliło
    mieliliby,
    by mielili
    mieliłyby,
    by mieliły
    impersonal mielono by
    imperative 1st niech mielę mielmy
    2nd miel mielcie
    3rd niech mieli niech mielą
    active adjectival participle mielący mieląca mielące mielący mielące
    passive adjectival participle mielony mielona mielone mieleni mielone
    contemporary adverbial participle mieląc
    verbal noun mielenie

    References

    [edit]
    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “mielić”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

    Further reading

    [edit]
    • mielić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • mielić in Polish dictionaries at PWN