ondermijnen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From onder +‎ mijnen

Verb[edit]

ondermijnen

  1. to undermine, subvert, sap

Inflection[edit]

Inflection of ondermijnen (weak, prefixed)
infinitive ondermijnen
past singular ondermijnde
past participle ondermijnd
infinitive ondermijnen
gerund ondermijnen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular ondermijn ondermijnde
2nd person sing. (jij) ondermijnt ondermijnde
2nd person sing. (u) ondermijnt ondermijnde
2nd person sing. (gij) ondermijnt ondermijnde
3rd person singular ondermijnt ondermijnde
plural ondermijnen ondermijnden
subjunctive sing.1 ondermijne ondermijnde
subjunctive plur.1 ondermijnen ondermijnden
imperative sing. ondermijn
imperative plur.1 ondermijnt
participles ondermijnend ondermijnd
1) Archaic.