onmiddellijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

on- +‎ middellijk

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

onmiddellijk ‎(not comparable)

  1. immediate

Declension[edit]

Inflection of onmiddellijk
uninflected onmiddellijk
inflected onmiddellijke
comparative
positive
predicative/adverbial onmiddellijk
indefinite m./f. sing. onmiddellijke
n. sing. onmiddellijk
plural onmiddellijke
definite onmiddellijke
partitive onmiddellijks

Adverb[edit]

onmiddellijk

  1. immediately

Synonyms[edit]