onstuimig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From Middle High German ungestüemec.

Adjective[edit]

onstuimig (comparative onstuimiger, superlative onstuimigst)

  1. (weather) stormy
  2. rambunctious, impetuous

Inflection[edit]

Inflection of onstuimig
uninflected onstuimig
inflected onstuimige
comparative onstuimiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial onstuimig onstuimiger het onstuimigst
het onstuimigste
indefinite m./f. sing. onstuimige onstuimigere onstuimigste
n. sing. onstuimig onstuimiger onstuimigste
plural onstuimige onstuimigere onstuimigste
definite onstuimige onstuimigere onstuimigste
partitive onstuimigs onstuimigers