ontwinden
Appearance
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]ontwinden
- (transitive) to unwind
- (intransitive) to relax, to settle down
Conjugation
[edit]| Conjugation of ontwinden (strong class 3a, prefixed) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | ontwinden | |||
| past singular | ontwond | |||
| past participle | ontwonden | |||
| infinitive | ontwinden | |||
| gerund | ontwinden n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | ontwind | ontwond | ||
| 2nd person sing. (jij) | ontwindt, ontwind2 | ontwond | ||
| 2nd person sing. (u) | ontwindt | ontwond | ||
| 2nd person sing. (gij) | ontwindt | ontwondt | ||
| 3rd person singular | ontwindt | ontwond | ||
| plural | ontwinden | ontwonden | ||
| subjunctive sing.1 | ontwinde | ontwonde | ||
| subjunctive plur.1 | ontwinden | ontwonden | ||
| imperative sing. | ontwind | |||
| imperative plur.1 | ontwindt | |||
| participles | ontwindend | ontwonden | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||