ontzenuwen

Dutch

Etymology

From ont- +‎ zenuw +‎ -en or zenuw (“nerve”) +‎ ont- -en (privative verb-forming circumfix).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˌɔntˈzeː.nyu̯ə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: ont‧ze‧nu‧wen

Verb

ontzenuwen(transitive)

1. to remove a nerve
2. to unnerve, whittle down
3. to refute or disprove an argument sufficiently

Conjugation

Conjugation of ontzenuwen (weak, prefixed)
infinitive	ontzenuwen
past singular	ontzenuwde
past participle	ontzenuwd
infinitive	ontzenuwen
gerund	ontzenuwen n
	present tense	past tense
1st person singular	ontzenuw	ontzenuwde
2nd person sing. (jij)	ontzenuwt, ontzenuw2	ontzenuwde
2nd person sing. (u)	ontzenuwt	ontzenuwde
2nd person sing. (gij)	ontzenuwt	ontzenuwde
3rd person singular	ontzenuwt	ontzenuwde
plural	ontzenuwen	ontzenuwden
subjunctive sing.1	ontzenuwe	ontzenuwde
subjunctive plur.1	ontzenuwen	ontzenuwden
imperative sing.	ontzenuw
imperative plur.1	ontzenuwt
participles	ontzenuwend	ontzenuwd
1) Archaic. 2) In case of inversion.