opdoemen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From op (“up”) + doemen (“to doom”).
Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]opdoemen
- to appear out of nowhere
Inflection
[edit]Conjugation of opdoemen (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | opdoemen | |||
past singular | doemde op | |||
past participle | opgedoemd | |||
infinitive | opdoemen | |||
gerund | opdoemen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | doem op | doemde op | opdoem | opdoemde |
2nd person sing. (jij) | doemt op, doem op2 | doemde op | opdoemt | opdoemde |
2nd person sing. (u) | doemt op | doemde op | opdoemt | opdoemde |
2nd person sing. (gij) | doemt op | doemde op | opdoemt | opdoemde |
3rd person singular | doemt op | doemde op | opdoemt | opdoemde |
plural | doemen op | doemden op | opdoemen | opdoemden |
subjunctive sing.1 | doeme op | doemde op | opdoeme | opdoemde |
subjunctive plur.1 | doemen op | doemden op | opdoemen | opdoemden |
imperative sing. | doem op | |||
imperative plur.1 | doemt op | |||
participles | opdoemend | opgedoemd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |