opletten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From op (up) +‎ letten (to pay attention).

Pronunciation[edit]

  • (file)

Verb[edit]

opletten

  1. to pay attention
    Let goed op zodat je niet verdwaalt!
    Pay close attention so that you don't get lost!

Inflection[edit]

Inflection of opletten (weak, separable)
infinitive opletten
past singular lette op
past participle opgelet
infinitive opletten
gerund opletten n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular let op lette op oplet oplette
2nd person sing. (jij) let op lette op oplet oplette
2nd person sing. (u) let op lette op oplet oplette
2nd person sing. (gij) let op lette op oplet oplette
3rd person singular let op lette op oplet oplette
plural letten op letten op opletten opletten
subjunctive sing.1 lette op lette op oplette oplette
subjunctive plur.1 letten op letten op opletten opletten
imperative sing. let op
imperative plur.1 let op
participles oplettend opgelet
1) Archaic.

Anagrams[edit]