orsaka

Faroese

Faroese phrasebook

This entry is part of the phrasebook project, which presents criteria for inclusion based on utility, simplicity and commonness.

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɔʂaːka/

Verb

orsaka (third person singular past indicative orsakaði, third person plural past indicative orsakaðu, supine orsakað)

1. to excuse, apologize

Conjugation

Conjugation of orsaka (group v-30)

infinitive	orsaka
supine	orsakað
	present	past
first singular	orsaki	orsakaði
second singular	orsakar	orsakaði
third singular	orsakar	orsakaði
plural	orsaka	orsakaðu
participle (a6)1	orsakandi	orsakaður
	imperative
singular	orsaka!
plural	orsakið!

¹Only the past participle being declined.

Interjection

orsaka!

1. excuse me!

   Synonym: umskylda

Further reading

"orsaka" at Sprotin.fo

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈɔr̥.saːka]

Verb

orsaka (weak verb, third-person singular past indicative orsakaði, supine orsakað)

1. to cause, to bring about [with accusative]

   Synonym: valda

Conjugation

orsaka – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að orsaka
supine sagnbót		orsakað
present participle lýsingarháttur nútíðar		orsakandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	orsaka	orsakaði		orsaki	orsakaði
	þú	orsakar	orsakaðir		orsakir	orsakaðir
	hann, hún, það	orsakar	orsakaði		orsaki	orsakaði
plural	við	orsökum	orsökuðum		orsökum	orsökuðum
	þið	orsakið	orsökuðuð		orsakið	orsökuðuð
	þeir, þær, þau	orsaka	orsökuðu		orsaki	orsökuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	orsaka (þú), orsakaðu
plural	þið	orsakið (þið), orsakiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

orsakast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að orsakast
supine sagnbót		orsakast
present participle lýsingarháttur nútíðar		orsakandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	orsakast	orsakaðist		orsakist	orsakaðist
	þú	orsakast	orsakaðist		orsakist	orsakaðist
	hann, hún, það	orsakast	orsakaðist		orsakist	orsakaðist
plural	við	orsökumst	orsökuðumst		orsökumst	orsökuðumst
	þið	orsakist	orsökuðust		orsakist	orsökuðust
	þeir, þær, þau	orsakast	orsökuðust		orsakist	orsökuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	orsakast (þú), orsakastu
plural	þið	orsakist (þið), orsakisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

orsakaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	orsakaður	orsökuð	orsakað	orsakaðir	orsakaðar	orsökuð
accusative (þolfall)	orsakaðan	orsakaða	orsakað	orsakaða	orsakaðar	orsökuð
dative (þágufall)	orsökuðum	orsakaðri	orsökuðu	orsökuðum	orsökuðum	orsökuðum
genitive (eignarfall)	orsakaðs	orsakaðrar	orsakaðs	orsakaðra	orsakaðra	orsakaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	orsakaði	orsakaða	orsakaða	orsökuðu	orsökuðu	orsökuðu
accusative (þolfall)	orsakaða	orsökuðu	orsakaða	orsökuðu	orsökuðu	orsökuðu
dative (þágufall)	orsakaða	orsökuðu	orsakaða	orsökuðu	orsökuðu	orsökuðu
genitive (eignarfall)	orsakaða	orsökuðu	orsakaða	orsökuðu	orsökuðu	orsökuðu

Related terms

• orsök (“cause”)

Norwegian Nynorsk

Alternative forms

• orsake

Etymology

From or (“out of”) +‎ sak (“matter, case”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ɔːrsaːka/, /uːrsaːka/

Verb

orsaka (present tense orsakar, past tense orsaka, past participle orsaka, passive infinitive orsakast, present participle orsakande, imperative orsaka/orsak)

1. to forgive
2. (reflexive) to apologise

   Han neitta å orsaka seg.

   He refused to apologise.

References

• “orsaka” in The Nynorsk Dictionary.

Swedish

Etymology

From Middle Low German orsaken, equivalent of orsak (“a cause”) +‎ -a. Cognate with Danish årsage, Norwegian Bokmål forårsake, Norwegian Nynorsk forårsake, forårsaka, Middle Dutch orsaken, older Dutch oorzaken and older German ursachen.

Pronunciation

• Audio:

  (file)

Verb

orsaka (present orsakar, preterite orsakade, supine orsakat, imperative orsaka)

1. to cause

Conjugation

Conjugation of orsaka (weak)

	active		passive
infinitive	orsaka		orsakas
supine	orsakat		orsakats
imperative	orsaka		—
imper. plural1	orsaken		—
	present	past	present	past
indicative	orsakar	orsakade	orsakas	orsakades
ind. plural1	orsaka	orsakade	orsakas	orsakades
subjunctive2	orsake	orsakade	orsakes	orsakades
present participle		orsakande
past participle		orsakad

¹ Archaic. ² Dated. See the appendix on Swedish verbs.

Synonyms

• förorsaka (formal)

Related terms

• orsak

References

• “orsaka”, in Svensk ordbok [Dictionary of Swedish] (in Swedish)
• “orsaka”, in Svenska Akademiens ordlista [Wordlist of the Swedish Academy] (in Swedish)